Η δημιουργικότητα είναι ο έξυπνος τρόπος για να έχεις διασκέδαση!!!

Οι απαιτήσεις στο σημερινό σύνθετο κόσμο που ζούμε είναι πολλές. Χρειάζεται να διαχειριζόμαστε εκατομμύρια πληροφορίες, να έχουμε  προσόντα και επιστημονικές δεξιότητες, τα οποία όμως δεν είναι πλέον αρκετά, αν δεν έχουμε ίσως το πιο σημαντικό πράγμα. Να μάθουμε πώς να σκεφτόμαστε.


Πρέπει να μάθουμε να σκεφτόμαστε όχι μόνο κριτικά αλλά εποικοδομητικά και δημιουργικά. Δυστυχώς η κοινωνία μας γενικά, δεν έχει δώσει ποτέ την πρέπουσα προσοχή στα θέματα αυτά.
Ο πατροπαράδοτος τρόπος σκέψης είναι στοχαστικός αναλυτικός και κριτικός. 



Αυτό όμως σήμερα δεν είναι αρκετό. Στο καταδυτικό κέντρο Sea Breaze, με αφορμή την κατάδυση και τα project, μαθαίνουμε κάποιες απλές τεχνικές και μεθόδους για την ανάπτυξη δεξιοτήτων δημιουργικής σκέψης, οι οποίες βοηθάνε στο να προχωρήσουμε ένα βήμα πιο μπροστά.

Μιας και η αρχή δεν μπορεί να γίνει από τα σχολεία, όπου οι μαθητές παίρνουν μόνο απλές γνώσεις, αλλά όχι πώς να σκέφτονται, το να διδάξουμε τόσο στα παιδιά όσο και στους μεγαλύτερους μαθητές μας το πώς να σκέφτονται, είναι ίσως το πιο σημαντικό πράγμα που μπορούμε να κάνουμε, εκτός από την απλή εκμάθηση καταδύσεων.



Στα προγράμματα εκπαίδευσης  μαθαίνουμε τους μαθητές να "αντιδρούν" στο υλικό το οποίο τους ετοιμάζουμε. Δηλαδή τους δίνουμε βιβλία, κείμενα και όλες τις πληροφορίες που χρειάζονται και τους καλούμε να εργαστούν πάνω στο υλικό, που ούτε καν εμείς ετοιμάσαμε, μιας και το διδακτικό σύστημα είναι ήδη έτοιμο. Αν οι μαθητές έχουν αφομοιώσουν καλά το υλικό αυτό και μπορούν να το χρησιμοποιήσουν, τότε νιώθουμε όλοι ευχαριστημένοι και περήφανοι ότι έχουμε κάνει το καθήκον μας.

Η πραγματική ζωή της κατάδυσης όμως, δε ζητά μόνο γνώση αλλά και την ανάπτυξη ικανοτήτων δημιουργικής σκέψης. Η απόκτηση γνώσεων στα προγράμματα εκμάθησης καταδύσεων είναι μόνο η πρώτη φάση. Αυτή θα πρέπει να ακολουθείται από την δημιουργία νέων ιδεών. Αυτό είναι που εμείς διδάσκουμε επιπροσθέτως στα σχολεία μας και ο λόγος είναι διότι έχει σχηματίσει η εντύπωση ότι η γνώση από μόνη της είναι αρκετή.
Η εξυπνάδα επίσης από μόνη της δεν είναι αρκετή. Μπορεί ένας έξυπνος μαθητευόμενος δύτης να είναι άριστος στα μαθήματα αλλά στην προσωπική και κοινωνική του ζωή να μην τα καταφέρνει καθόλου.




Αυτό που λείπει λοιπόν είναι η σοφία. Είναι σημαντικό να τονίσουμε στο σημείο αυτό ότι γενικά η σοφία μπορεί να διδαχθεί τόσο στα θέματα της κατάδυσης αλλά και όχι μόνο. Είναι εντελώς λανθασμένη η άποψη που έχει δυστυχώς επικρατήσει, ότι η σοφία έρχεται μόνο με τις πολλές καταδύσεις, τα πολλά καταδυτικά ταξίδια, το μέγιστο βάθος και τις εμπειρίες. 
Η σοφία στηρίζεται στον τρόπο και το βαθμό που κάποιος αντιλαμβάνεται τα διάφορα πράγματα που αφορούν στην κατάδυση. 
Έτσι λοιπόν, αφού αυτό μπορεί να διδαχθεί, ο οποιοσδήποτε μπορεί να βελτιώσει την ικανότητα αντίληψής του στα θέματα της κατάδυσης αλλά και στης καθημερινότητάς του.



Αν λοιπόν κάποιος καταλάβει και πιστέψει ότι μπορεί να βελτιωθεί και να γίνει ένας δημιουργικά σκεπτόμενος δύτης και πάνω απ όλα άνθρωπος, το πρώτο που θα μπορούσε να σκεφτεί είναι αν υπάρχουν κάποιες τεχνικές που μπορεί να χρησιμοποιεί ώστε να αρχίσει σκέφτεται δημιουργικά. Η απάντηση ευτυχώς είναι πως ναι και μάλιστα εύκολοι και απλοί τρόποι, που ακόμη και ένα παιδί μπορεί να μάθει να χρησιμοποιεί.

Γιατί χρειάζεται η ανάπτυξη δημιουργικού τρόπου σκέψης;;;
Είναι σε όλους γνωστό, ότι κάθε περίπου τρία χρόνια αν όχι και γρηγορότερα ο όγκος των γνώσεων και πληροφοριών διπλασιάζεται. Ο χρόνος αυτός θα γίνεται συνεχώς μικρότερος και όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι είναι τελείως άστοχο και απερίσκεπτο να προσπαθούμε να φορτώνουμε συνεχώς μόνο με γνώσεις έναν δύτη, χωρίς να τους μαθαίνουμε πώς να σκέφτονται και πώς να βρίσκουν τις γνώσεις αυτές. Φυσικά οι γνώσεις χρειάζονται και δεν είναι άχρηστες αλλά δεν αποτελούν όμως κιόλας την αρχή και το τέλος της μάθησης. 
Πρέπει να μπουν προτεραιότητες για το ποιες γνώσεις είναι οι βασικές και οι απαραίτητες, ενώ ταυτόχρονα πρέπει οι μαθητευόμενοι δύτες να μάθουν τον τρόπο να σκέφτονται δημιουργικά. 
Η δημιουργική σκέψη δεν είναι κάτι το αφηρημένο και αόριστο. Είναι η ικανότητά του να βρίσκουμε και να δημιουργούμε νέες ιδέες. 
Η ικανότητα αυτή αναπτύσσεται και να βελτιώνεται μέσα στις ομάδες εργασιών, μαθαίνοντας κάποιες μεθόδους και τεχνικές, ώστε να μην επικρατεί χάος στο κεφάλι. Το να σκεφτόμαστε δημιουργικά δεν είναι ικανότητα που την φέρουμε μαζί μας.



Για παράδειγμα αν κάποιος θέλει να μάθει να παίζει σκάκι, μπορεί να το κάνει ακόμα και χωρίς να χρησιμοποιεί τεχνικές και μεθόδους. Όταν όμως μάθει καλά τους κανόνες του παιχνιδιού μαζί με ορισμένες τεχνικές, τότε σίγουρα θα αναπτύξει τις ικανότητές του στο σκάκι και θα έχει πολύ καλύτερα αποτελέσματα.

Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο μπορεί κάποιος να εκπαιδευτεί στις καταδύσεις μαθαίνοντας διάφορες τεχνικές και μεθόδους ώστε να αναπτύξει δημιουργικούς τρόπους σκέψης.

Ο κάθε άνθρωπος έχει τεράστιες δυνατότητες, οι οποίες όμως μένουν ανεκμετάλλευτες αν δεν βρεθούν τρόποι αξιοποίησής τους. Ο κάθε άνθρωπος μπορεί να αλλάξει, μπορεί να γίνει κάτι νέο γιατί κάθε φορά που μαθαίνει κάτι γίνεται μια εσωτερική αλλαγή. Κάθε φορά που μαθαίνουμε κάτι νέο, νοιώθουμε να ξεπηδάει από μέσα μας ένας νέος άνθρωπος. Γινόμαστε έτσι εμείς οι ίδιοι κάτι νέο. Ο καθένας από εμάς και ιδιαίτερα οι νεότεροι δύτες, θα πρέπει να φλέγονται από τη λαχτάρα της μάθησης. Αυτό είναι ίσως και η μεγαλύτερη περιπέτεια. Αυτό ακριβώς είναι η διαδικασία της μεταμόρφωσης. Όταν ζούμε κάτι καινούριο δεν είμαστε πια ο ίδιος άνθρωπος που είμαστε χθες. Έχουμε αλλάξει διότι έχουμε ζήσει και έχουμε γευτεί κάτι καινούριο. Η μάθηση λοιπόν δε θα πρέπει ποτέ να γίνει αγγαρεία.



Μέθοδοι για ανάπτυξη δημιουργικού τρόπου σκέψης.
Οι τεχνικές που θα αναφέρουμε πιο κάτω είναι εργαλεία σκέψης που κατευθύνουν την προσοχή μας σε συγκεκριμένη κατεύθυνση. Πρέπει να γίνει κατανοητό το πόσο σημαντικό είναι αυτό, με δεδομένο ότι όλοι ξέρουμε  πως ένα από τα βασικότερα προβλήματα που συναντάμε στην προσπάθειά μας να σκεφτούμε είναι η εύκολη απόσπαση της προσοχής μας και η σύγχυση που επέρχεται όταν πάμε από τη μία σκέψη στην άλλη. Όταν δηλαδή προσπαθούμε να κάνουμε πολλά πράγματα την ίδια στιγμή. 
Οι πληροφορίες μπερδεύονται με τη λογική, το συναίσθημα, τις ελπίδες μας, τις αμφιβολίες μας και τελικά επέρχεται η σύγχυση χωρίς να μπορούμε να καταλήξουμε πουθενά.
Η δυνατότητα χρήσης τεχνικών που μας επιτρέπουν να κάνουμε ένα μόνο πράγμα την κάθε στιγμή, είναι δεδομένο ότι θα βελτιώσει και θα αναπτύξει τον τρόπο που σκεφτόμαστε. 

Θα δώσουμε δύο απλές μεθόδους για την ανάπτυξη δημιουργικής σκέψης που έχουν σχεδιαστεί ειδικά για την εκπαίδευση γενικά και που ήδη χρησιμοποιούνται με άριστα αποτελέσματα σε πολλά σχολεία του εξωτερικού. Το βασικό στοιχείο των μεθόδων αυτών είναι η απλότητα και η ευκολία με την οποία μπορεί κάποιος να τις χρησιμοποιήσει.


 1) Θετικά αρνητικά και ενδιαφέροντα σημεία.
Προτού προχωρήσουμε στην κρίση και απόφαση για κάποιο θέμα θα πρέπει να δούμε και να εξετάσουμε όλα τα θετικά στοιχεία που συνθέτουν το ζήτημα. Σε δεύτερη φάση θα εξετάσουμε τα αρνητικά σημεία και τέλος τα σημεία που είναι ενδιαφέροντα αλλά δεν περιλαμβάνονται ούτε στα θετικά ούτε στα αρνητικά. Αφού γίνει η εξέταση αυτή, τότε μπορούμε να προχωρήσουμε στη λήψη απόφασης.

Η μέθοδος αυτή ασχολείται πρώτα με τα θετικά στοιχεία άρα συγκεντρώνουμε έτσι την προσοχή μας στα σημεία αυτά μόνο. Στο επόμενο στάδιο η προσοχή μας συγκεντρώνεται στα αρνητικά σημεία. Αφού τελειώσουμε και με αυτά θα βρούμε τα στοιχεία που δεν είναι ούτε θετικά ούτε αρνητικά αλλά είναι ενδιαφέροντα στοιχεία για το πρόβλημά μας. Αυτά είναι συνήθως διάφορα γεγονότα και πληροφορίες που είναι ουδέτερα, δηλαδή ούτε καλά ούτε κακά. Έχοντας έτσι ξεκαθαρίσει τα πλεονεκτήματα (θετικά στοιχεία), τα μειονεκτήματα (αρνητικά στοιχεία) και τα ενδιαφέροντα στοιχεία, μπορούμε να προχωρήσουμε προς την λήψη απόφασης, η οποία θα εξαρτηθεί από το πόσα θετικά και πόσα αρνητικά στοιχεία έχουμε εντοπίσει. Αν τα αρνητικά για παράδειγμα, είναι περισσότερα από τα θετικά τότε θα πρέπει να απορριφθεί η εισήγηση αυτή και να προσπαθήσουμε να βρούμε μια νέα λύση στο πρόβλημα.

Οι εκπαιδευτές μας στα σχολεία εκμάθησης καταδύσεων, αξιολογούνται από τους ίδιους τους μαθητές. Ας εξετάσουμε τα θετικά, αρνητικά και ενδιαφέροντα σημεία της εισήγησης αυτής…



 2) Καθορισμός στόχων και προτεραιοτήτων.
Το να ξεκαθαριστεί ο στόχος ή οι στόχοι, είναι η μέθοδος που επιλύει το πρόβλημα της σύγχυσης, ενώ ταυτόχρονα βοηθά το να γνωρίζουμε που θα συγκεντρωθούμε σε κάθε δεδομένη στιγμή. Αυτό θα καθορίσει και το στόχο τον οποίο θα έχουμε συνεχώς στο μυαλό μας.
Πολλές είναι οι περιπτώσεις όπου συζητούμε για ένα θέμα και μετά την πάροδο αρκετού χρόνου δεν έχουμε αντιληφθεί τον ακριβή στόχο της όλης συζήτησης. Είναι λοιπόν πολύ σημαντικό να καθορίσουμε με σαφήνεια το στόχο μας. Πολλές είναι οι φορές που ενώ συζητούμε το ίδιο θέμα, ο καθένας από εμάς έχει διαφορετικό στόχο. Για να αποφύγουμε όλα τα προβλήματα αυτά θα πρέπει ξεκάθαρα και με σαφήνεια να απαντήσουμε στην ερώτηση:
Πού θέλουμε να καταλήξουμε στο τέλος; Ποιος είναι ο στόχος μας;




Μόλις δημιουργήσουμε μια ξεκάθαρη άποψη για το αποτέλεσμα τότε θα έχουμε και ξεκάθαρο στόχο. Με τον τρόπο αυτό η προσοχή μας και η προσπάθεια όλων επικεντρώνεται στον ίδιο στόχο. Έτσι δεν σπαταλάμε χρόνο χωρίς να γνωρίζουμε τι θέλουμε και προς τα πού κατευθυνόμαστε.
Αφού καθορίσουμε με σαφήνεια τους στόχους μας θα πρέπει να βρούμε τις προτεραιότητες μας. Μερικά πράγματα είναι σίγουρα πολύ πιο σημαντικά από άλλα, όπως επίσης και μερικές αξίες. 
Συγκεντρώνουμε λοιπόν τώρα την προσοχή μας στον καθορισμό των προτεραιοτήτων. Σίγουρα αν εξετάζεται ένα θέμα από διάφορα άτομα, τότε είναι φυσικό ο καθένας να έχει τις δικές του προτεραιότητες. Στο τέλος όμως όλα τα στοιχεία συγκεντρώνονται και εξετάζονται ώστε να βρούμε και να καθορίσουμε τα πιο σημαντικά.

Οι προτεραιότητες είναι οι οδηγοί μας για να καταλήξουμε στο στόχο μας.
Επειδή πολλές φορές οι προτεραιότητες που καθορίζουμε είναι πάρα πολλές, θα ήταν σωστό να περιορίσουμε τον αριθμό σε τρεις ή τέσσερις. 
Αυτός είναι και ο σκοπός της χρήσης των προτεραιοτήτων. Πρέπει να ξεχωρίσουμε τις βασικές προτεραιότητες έτσι ώστε να μπορούμε να συγκεντρωνόμαστε σε αυτές.

Για παράδειγμα, ποιες είναι οι τρεις βασικές προτεραιότητες που θα θέτατε για την αγορά του καταδυτικού σας εξοπλισμού;;;



Στο τέλος  η αυτοπεποίθηση, η δυνατότητα αυτοσυγκέντρωσης καθώς και το ισχυρό κίνητρο θα είναι οι παράγοντες κλειδιά στο να πετύχουμε οτιδήποτε, με συνέπεια.

Επικοινώνησε σήμερα κιόλας μαζί μας για να ενημερωθείς για τους τρόπους που μπορείς και εσύ να πάρεις μέρος στις ομάδες εργασιών και τα project  του καταδυτικού μας κέντρου.



Αναζητώντας το ιδανικό ζευγάρι

Στην αυτόνομη κατάδυση μαθαίνουμε ότι πρέπει πάντα να καταδυόμαστε με ζευγάρι. Μαθαίνουμε επίσης πως μετά την εκπαίδευση το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να πάμε σε άλλα μέρη, να κάνουμε νέα πράγματα και … να γνωρίσουμε νέους ανθρώπους!!!
Στη διαδρομή για την επίτευξη των παραπάνω αναζητάμε και το ιδανικό ζευγάρι για να μπορούμε να κάνουμε καταδύσεις με ασφάλεια και ευχαρίστηση.

Πρωτού όμως αναζητήσουμε καταδυτικό ζευγάρι και γνωρίσουμε νέους ανθρώπους, ας προσπαθήσουμε πρώτα να γνωρίσουμε τον εαυτό μας!!!

Χρειάζεται να κατανοήσουμε πως η προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου, προκύπτει από την αλληλεπίδραση των ατομικών (βιολογικών και ψυχολογικών) χαρακτηριστικών που διαθέτει, καθώς και από τα χαρακτηριστικά που μας μεταβιβάζει η κοινωνία και στην περίπτωσή μας, η καταδυτική κοινότητα.




Η προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου και του κάθε δύτη, εμφανίζεται και εκδηλώνεται μέσα από τις σκέψεις, τα συναισθήματα, στη συμπεριφορά και στις σχέσεις.
Εξ’ αιτίας αυτού, πρέπει να είναι ξεκάθαρο πως ο καθ’ ένας είναι μοναδικός, ανεπανάληπτος και διαφορετικός από τους άλλους.
Εξ’ αιτίας αυτού, δεν θα πρέπει κάποιος να έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του και για τις καταδυτικές του γνώσεις, αλλά δεν θα πρέπει κιόλας να περιφρονεί τις γνώσεις και τις ικανότητές του, τόσο στην κατάδυση, όσο και στη ζωή του.


Εδώ λοιπόν είναι που έρχεται η αυτογνωσία.  Με την αυτογνωσία του εαυτού μας, εμφανίζεται η σεμνότητα. Η αυτογνωσία όμως προϋποθέτει κιόλας το να γνωρίζουμε το πώς μας βλέπουν οι άλλοι. Η αυτογνωσία είναι το ένα από τα τρία στοιχεία που χρειάζεται κάποιος για να επιτύχει προσωπική ανάπτυξη. Τα άλλα δύο είναι η συναισθηματική νοημοσύνη ή αλλιώς  ισορροπία και το άλλο οι διαπροσωπικές σχέσεις.

Κάποια στιγμή ξεκίνησε μια συζήτηση ανάμεσα σε έναν άνθρωπο που είχε τελειώσει μόνο το λύκειο αλλά εργαζόταν από τα 17 του και σε έναν πολύ σπουδαγμένο ο οποίος είχε περάσει από τα καλύτερα κολέγια της Αμερικής. 
Η συζήτηση αυτή έκλεισε με τον σπουδαγμένο αυτό άνθρωπο, να λέει με έντονο και επικριτικό ύφος σε αυτόν του λυκείου, ‘’να πας πρώτα να μορφωθείς’’ και μετά συζητάμε.   
Τότε αυτός του απάντησε πως ‘’όποιος γνωρίζει τους άλλους, είναι μορφωμένος. Όποιος γνωρίζει τον εαυτό του όμως, είναι σοφός'’ 


Δεν θα πρέπει ωστόσο να συγχέονται οι έννοιες αυτοαντίληψη, που είναι η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας, με την αυτοεκτίμηση που είναι η θετική εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας.


Με την διδακτική μέθοδο project που εφαρμόζουμε στη σχολή μας, μαθαίνουμε να σκεφτόμαστε θετικά, να διαχειριζόμαστε το άγχος μας, να ρωτάμε τον εαυτό μας τι έχει πραγματικά ανάγκη, ότι πάντα έχουμε πολλές επιλογές, να ζητάμε από τους άλλους αυτό που χρειαζόμαστε, να μετατρέπουμε τα μειονεκτήματα σε πλεονεκτήματα, να είμαστε υπεύθυνοι, να παίρνουμε πρωτοβουλίες, να εκφράζουμε με θάρρος τις απόψεις μας,  να εκφράζουμε με ειλικρίνεια τα συναισθήματά μας και τέλος, να είμαστε όντα κοινωνικά, γιατί όπως είπε και ο Αριστοτέλης, ‘’όποιος ζει μόνος του είναι ή θεός ή θηρίο’’  


Είναι όμως εύκολη η συνύπαρξη των ανθρώπων και μάλιστα αυτών που ασχολούνται με το σπορ της κατάδυσης;;;
Φυσικά και είναι, εφόσον καλλιεργηθεί η σημαντικότερη δεξιότητα, της επικοινωνίας!!! Και δεν αναφέρομαι στα σήματα υποβρύχιας επικοινωνίας, στον προκαταδυτικό έλεγχο, στα όρια του πίνακα, την κατεύθυνση που θα ακολουθήσουμε κτλ.

Για να γίνει κατανοητό, ας δούμε τον ορισμό της επικοινωνίας.
Επικοινωνία είναι η διαδικασία με την οποία ένας άνθρωπος ή μια ομάδα (πομπός Α), μεταβιβάζει πληροφορίες, σκέψεις, ιδέες, συναισθήματα και ενέργεια, σε έναν άλλο άνθρωπο ή ομάδα (πομπός Β), με στόχο να ενεργήσει πάνω του/ς και να προκαλέσει την εμφάνιση ιδεών, πράξεων, συναισθημάτων, ενέργειας και τελικά να επηρεάσει την κατάστασή του/ς και τη συμπεριφορά του/ς.


Η επικοινωνία είναι ουσιαστικό μέρος κάθε ομαδικής προσπάθειας είναι η βάση όλων των σχέσεων υπάρχει σε διάφορες μορφές, όπως λεκτική, μη λεκτική, ηλεκτρονική κτλ.

Για αποτελεσματική επικοινωνία θα πρέπει να εξασφαλίσουμε τα παρακάτω.
  • Αυτογνωσία
  • Να μπορούμε να βοηθήσουμε τους άλλους να καταλάβουν τι χρειαζόμαστε, τι νιώθουμε και τι πιστεύουμε και
  • Να μπορούμε εμείς να καταλάβουμε τι χρειάζονται, τι πιστεύουν και τι νιώθουν, το οποίο ονομάζεται ‘’ενεργητική ακρόαση’’


Αυτά και πολλά ακόμα είναι που ωφελούνται όσοι επιλέγουν να δραστηριοποιηθούν μαζί μας. 
Όπως  έχουμε γράψει και σε άλλα άρθρα μας, η κατάδυση για εμάς είναι τρόπος ζωής και όχι επάγγελμα. 
Με αφορμή την κατάδυση επιλέγουμε να κάνουμε φίλους αντί για πελάτες.

Αν θέλεις και εσύ να γίνεις μέρος αυτής της παρέας, επικοινώνησε μαζί μας εδώ.



Ποια είναι αυτή η τεχνική κατάδυση και τι είναι αυτοί οι τεχνικοί δύτες;;;


Ξέρετε τους τεχνικούς δύτες. Είναι αυτοί με τις διπλές φιάλες ή επαναπνευστήρες  (rebreathers),  με δυο τρείς ρυθμιστές αναπνοής, πολλές φιάλες για τα διάφορα μίγματα, αρκετούς καταδυτικούς υπολογιστές. Και σα να μην ήταν αρκετά όλα αυτά, έχουν και στεγανές στολές με καθετήρα!!! Οι τεχνικοί δύτες είναι αυτοί που πάνε βαθύτερα και για πολύ περισσότερο χρόνο απ ότι στις ερασιτεχνικές – σπορ καταδύσεις.


Γιατί
Οι λόγοι είναι αρκετοί αλλά συνήθως αναφέρονται οι ακόλουθοι 

ΕΡΕΥΝΑ:  Είναι το προνόμιο που έχουν να μπορούν να πάνε εκεί που πολύ λίγοι μπορούν ή κόμη καλύτερα όταν πάνε πρώτοι, για πρώτη φορά. 
ΕΠΙΤΕΥΞΗ:  Οτιδήποτε και αν είναι αυτό που αξίζει, απαιτεί, εκπαίδευση, χρόνο,  δέσμευση και πάνω απ’ όλα πειθαρχεία.  Αυτή η αίσθηση της επιτυχίας εμφανίζεται όταν για παράδειγμα τα 30 μέτρα πλέον είναι στάση αποσυμπίεσης και όχι όριο κατάδυσης. 
ΑΔΡΕΝΑΛΙΝΗ:  Οι τεχνικές καταδύσεις είναι γι’ αυτούς που αναζητούν τη συγκίνηση. Θα πρέπει όμως ταυτόχρονα να είναι και συναισθηματικά νεκροί  αν δεν αισθανθούν κάτι κατά την εξερεύνηση ενός σπηλαίου δύο χιλιόμετρα μακριά από την είσοδό του. 
ΣΥΜΒΟΛΗ – ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑ:  Οι πρώτοι σπηλαιοδύτες ήταν αυτοί που καθιέρωσαν το ‘’χταπόδι’’ και ήταν οι ίδιοι που πρώτοι χρησιμοποίησαν  το nitrox. Οι τεχνικοί δύτες είναι οι πιλότοι δοκιμών για τις νέες τεχνολογίες οι οποίες τελικά καταλήγουν να είναι η επικρατούσα τάση. 
ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ:  Τόμας Στέρνς Έλιοτ είπε πωςΔε θα πρέπει να διακόψουμε την εξερεύνηση και το τέλος της εξερεύνησης θα είναι όταν φτάσουμε εκεί απ' όπου ξεκινήσαμε και γνωρίσουμε το σημείο για πρώτη φορά’’


Ο ορισμός της Τεχνικής Κατάδυσης 
Είναι η κατάδυση – όχι για επαγγελματική – στρατιωτική – προστασίας του πολίτη – που οδηγεί τους δύτες πέρα από τα όρια των καθιερωμένων καταδύσεων αναψυχής, χρησιμοποιώντας εκτεταμένη εκπαίδευση, τεχνολογίες και εξοπλισμό για τη διαχείριση κινδύνων. Περιλαμβάνει καταδύσεις αποσυμπίεσης και σε βάθος μεγαλύτερο των 40 μέτρων, σε ναυάγια ή διείσδυση σε σπήλαια σε γραμμική απόσταση μεγαλύτερη των 40 μέτρων από την επιφάνεια και γενικά τη χρήση πολύπλοκων μεθόδων και εξοπλισμού.


Υπάρχουν διάφορες εξειδικεύσεις στην τεχνική κατάδυση και μπορούν να κατηγοριοποιηθούν σε σχέση με το βάθος και την απόσταση. 
ΒΑΘΟΣ: Οι τεχνικές καταδύσεις πιέζονται όλο και βαθύτερα. 
Τα 60 μέτρα είναι πλέον ένας μέσος όρος βάθους στην εκπαίδευση των τεχνικών καταδύσεων. Τα 90 μέτρα είναι ένα λιγότερο προσιτό βάθος. Πολύ έμπειροι δύτες όμως πλέον καταδύονται σε βάθη μέχρι και 200 μέτρα.
Για τα 90 μέτρα οι δύτες μπορούν να χρησιμοποιήσουν ανοιχτό κύκλωμα – συνήθως τέσσερεις έως έξι φιάλες με διαφορετικά μίγματα ώστε να μειώσουν την τοξικότητα του οξυγόνου, να διαχειριστούν τη νάρκωση και να βελτιστοποιήσουν την αποσυμπίεση.
 

Ανοιχτό κύκλωμα σε μεγάλα βάθη σημαίνει γρηγορότερη κατανάλωση αερίου, πράγμα που σημαίνει πως η εξασφάλισή του γίνεται πιο περίπλοκη και δαπανηρή. 
Γι’ αυτό το λόγο για καταδύσεις βαθύτερα από τα 60 μέτρα, οι επαναπνευστήρες (rebreathers), έχουν γίνει πλέον μονόδρομος. Όπως το λέει και το όνομά τους, οι επαναπνευστήρες ανακυκλώνουν το αναπνεύσιμο αέριο, το οποίο σημαίνει αυξημένη εξοικονόμηση αερίου σε σύγκριση με το ανοιχτό κύκλωμα. 
Το πρόσθετο πλεονέκτημα είναι ότι μπορούν να εξασφαλίσουν το ‘’ιδανικό αέριο’’ σε οποιοδήποτε βάθος. 
Αν θα θέλαμε να κάνουμε μια κατά προσέγγιση σύγκριση, θα λέγαμε πως αν για μια κατάδυση με ανοιχτό κύκλωμα στα 90 μέτρα χρειαζόμαστε 3.900 λίτρα αερίου, με το rebreatherθα χρειαζόμασταν μόλις 150 λίτρα. 


Και στις δύο παραπάνω περιπτώσεις, το αναπνεύσιμο αέριο βυθού είναι το Trimix, το οποίο είναι ένα μίγμα οξυγόνου, αζώτου και ηλίου. 
Ο λόγος που χρησιμοποιείται το ήλιο, είναι γιατί πρόκειται για ένα λιγότερο ναρκωτικό αέριο, πιο ελαφρύ σε σχέση με το οξυγόνο και το άζωτο, πράγμα που σημαίνει λιγότερη αντίσταση αναπνοής στο βάθος. 
Ένα αέριο που θα μπορούσε ίσως να χρησιμοποιηθεί στο βάθος των 90 μέτρων είναι το 10/50 που σημαίνει 10% οξυγόνο και 50% ήλιο, ενώ το υπόλοιπο 40% είναι άζωτο. 
Αυτό το αέριο στην επιφάνεια της θάλασσας δεν μπορεί να υποστηρίξει τη ζωή και γι’ αυτό το λόγο χρειάζεται ειδικές διαδικασίες διαχείρισης. 

Για την αποσυμπίεση τώρα, οι τεχνικοί δύτες χρησιμοποιούν αέρια trimix, nitrox και καθαρό οξυγόνο. Κατά την ανάδυση αλλάζουν σε άλλες φιάλες, με άλλα αέρια που έχουν μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε οξυγόνο και μικρότερη σε ήλιο και άζωτο. 
Τα rebreatherτώρα, αυξάνουν την περιεκτικότητα σε οξυγόνο στο εισπνεόμενο αέριο κατά τη διάρκεια της κατάδυσης. 
Και στις δύο περιπτώσεις, αυτό που επιτυγχάνεται είναι η επιτάχυνση της αποσυμπίεσης. Τα υψηλής περιεκτικότητας σε οξυγόνο αέρια όμως γίνονται τοξικά σε λάθος βάθος και γι’ αυτό το λόγο οι τεχνικοί δύτες ακολουθούν ειδικές διαδικασίες προκειμένου να αποφύγουν να αναπνεύσουν λάθος αέριο σε λάθος βάθος, μιας και αυτό μπορεί να προκαλέσει θάνατο. 

  
ΑΠΟΣΤΑΣΗ:  Με την τεχνική κατάδυση μπορούν επίσης να πιεστούν τα όρια σε βάθος – μήκος διείσδυσης και αυτό συμβαίνει κυρίως στην σπηλαιοκατάδυση. Οι τεχνικοί δύτες μπορούν να διανύσουν εκατοντάδες μέτρα μέσα σε ένα σπήλαιο χρησιμοποιώντας ανοιχτό κύκλωμα. 
Η τεχνική που χρησιμοποιείται είναι να έχουν μαζί τους φιάλες αγκίστρωσης (stage cylinders), χρησιμοποιώντας τον κανόνα των τρίτων ή και άλλης τεχνικής διαχείρισης αερίων, αφήνοντας τες κατά μήκος της διαδρομής προς τα μέσα . Μόλις φτάσουν το μέγιστο μήκος διείσδυσης και έχουν αφήσει και το τελευταίο stageπίσω τους, συνεχίζουν πλέον την εξερεύνηση με το αέριο που βρίσκεται στις κύριες φιάλες. 
Αφού ολοκληρώσουν την εξερεύνηση, ξεκινάει η επιστροφή όπου στη διαδρομή ανακτούν τα stageτους από τα οποία και αναπνέουν, αφήνοντας το υπολειπόμενο αέριο στις κύριες φιάλες για επίλυση πιθανού περιστατικού. 
Σε γενικές γραμμές θα μπορούσαμε να πούμε ότι με τέσσερα stage+ δύο τις κύριες, δηλαδή σύνολο έξι φιάλες, μπορούν να καλύψουν πάνω από 800 – 900 μέτρα πριν ξεκινήσει η διαδικασία επιστροφής.

Όσο αυξάνεται το μήκος διείσδυσης, τόσο αυξάνονται και οι απαιτήσεις οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν οχήματα υποβρύχιας προώθησης (scooters),  δύτες υποστήριξης τοποθετημένους στη διαδρομή και φυσικά rebreathers. 

Έτσι λοιπόν τα διαφορετικά βάθη, οι διαφορετικές αποστάσεις, οι τεχνολογίες και το περιβάλλον μπορούν να δημιουργήσουν αρκετούς συνδυασμούς, όπως για παράδειγμα μια βαθιά κατάδυση σε ένα ναυάγιο με trimixκαι ανοιχτό κύκλωμα, ή μια μεγάλη διείσδυση για σκοπούς εξερεύνησης σε σπήλαιο με rebreather.


Είναι λοιπόν οι τεχνικές καταδύσεις περισσότερο επικίνδυνες από τις συμβατικές καταδύσεις αναψυχής;;;
Φυσικά και ναι, αν έχετε μία ώρα αποσυμπίεσης, ή βρίσκεστε μέσα σε ένα σπήλαιο από το οποίο δεν μπορείτε να αναδυθείτε απευθείας στην επιφάνεια σε περίπτωση προβλήματος. 

Αυτό που αυξάνει το βαθμό επικινδυνότητας επίσης, είναι ο περισσότερος και πιο πολύπλοκος πλέον εξοπλισμός, καθώς και οι διαδικασίες διαχείρισης του. Η αλυσίδα των λαθών που μπορούν να οδηγήσουν σε ένα ατύχημα ή θάνατο, είναι κατά πολύ μικρότερη από αυτή των συμβατικών καταδύσεων αναψυχής. 

Ο τρόπος με τον οποίο οι τεχνικοί δύτες διαχειρίζονται αυτόν τον κίνδυνο, είναι με τη χρήση πολλαπλού εξοπλισμού (όλα επί δύο), με πιο σκληρή και απαιτητική εκπαίδευση και σε συνδυασμό με την βαθύτερη κατανόηση των πιθανών προβλημάτων και κινδύνων. 
Σύμφωνα με στατιστικές, το ποσοστό ατυχημάτων είναι χαμηλό. Όχι όμως το ίδιο χαμηλό με το ποσοστό των καταδύσεων αναψυχής. Ωστόσο όμως, όταν αποφασίζετε να εμπλακείτε με την τεχνική κατάδυση, θα πρέπει επιπροσθέτως να αποδεχτείτε τον αυξημένο βαθμό επικινδυνότητας που εμπεριέχουν. 

Διαβάστε περισσότερα εδώ και εδώ



Υπάρχουν τρεις βασικές διατάξεις εξοπλισμού στην τεχνική κατάδυση 
Backmount: Είναι η παραδοσιακή διάταξη του εξοπλισμού και αποτελείται από διπλές φιάλες με γέφυρα απομόνωσης, δύο ανεξάρτητους DINρυθμιστές αναπνοής, μία τουλάχιστον φιάλη αποσυμπίεσης με αντίστοιχους ρυθμιστές (όλες οι φιάλες θα πρέπει να είναι μαρκαρισμένες με το αέριο που περιέχεται σε κάθε μια από αυτές) και ένα ρυθμιστή πλευστότητας οπίσθιας πλήρωσης με εξάρτηση και ασκό. 


Sidemount: Χρησιμοποιείται κυρίως για καταδύσεις σε μικρά σπήλαια και το χαρακτηριστικό αυτής της διάταξης, είναι ότι οι φιάλες του δύτη βρίσκονται πλέον στο πλάι. Ωστόσο είναι πλέον διαδεδομένη και στις συμβατικές καταδύσεις αναψυχής, μιας και έχει αρκετά πρόσθετα πλεονεκτήματα. Σε αυτή τη διάταξη ο δύτης έχει και πάλι δύο φιάλες, δύο ανεξάρτητους DINρυθμιστές αναπνοής, μία τουλάχιστον φιάλη αποσυμπίεσης με αντίστοιχους ρυθμιστές αναπνοής και ειδικό ρυθμιστή πλευστότητας για sidemount.


Rebreather: Δύο κατηγορίες υπάρχουν διαθέσιμες. Τα χειροκίνητα (mCCR) και τα ηλεκτρονικά (eCCR). Και για τις δύο περιπτώσεις απαιτούνται πρόσθετες φιάλες με αντίστοιχους ρυθμιστές, οι οποίες ανάλογα με τη χρήση μπορούν να έχουν και διαφορετικούς ρόλους στη συνολική διάταξη της συσκευής.


Αν λοιπόν είσαι ήδη πιστοποιημένος δύτης επιπέδου τουλάχιστον Advanced Open Water ή αντίστοιχου, εδω μπορείς να βρείς τον τρόπο που θα κάνεις το πρώτο βήμα για να γίνεις ο επόμενος σκεπτόμενος, δημιουργικός και ασφαλής τεχνικός δύτης.

Αν πάλι έχεις ήδη κάνει την αρχή και είσαι ήδη πιστοποιημένος στο επίπεδο του PADI Tec 40 ή αντίστοιχο, τότε μπορείς να επιλέξεις μία από τις επιλογές που σου δίνονται ακριβώς από κάτω.

Technical Courses


Αν πάλι θα ήθελες να εξετάσουμε τις επιλογές που έχεις σχετικά με τις παραπάνω διατάξεις του εξοπλισμού, επικοινώνησε μαζί μας εδώ.
Ο εκπαιδευτής του καταδυτικού μας κέντρου Σπύρος Κόλλας θα σε καθοδηγήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, εστιάζοντας στις δικές σου, προσωπικές ανάγκες.



Ξεθάβοντας τον κρυμμένο θησαυρό


Πολλές είναι οι φορές που αρκετοί από εμάς, είτε δύτες, είτε επαγγελματίες, έχουμε έρθει αντιμέτωποι με καταστάσεις ξεχασμένου εξοπλισμού, μη λειτουργικού εξοπλισμού, με αναπάντεχες εκπλήξεις και περιορισμούς της καταδυτικής τοποθεσίας, έλλειψης κιλών, και ακόμα χειρότερα παραλειπόμενες διαδικασίες πριν την κατάδυση η οποίες οδηγούν άλλοτε σε μικρά και άλλοτε σε μεγαλύτερα προβλήματα.


Η εβδομάδα ξεκίνησε με πολύ άγχος και στρες και από την Τετάρτη κιόλας ο Stroker έψαχνε να βρει τον τρόπο που θα χαλαρώσει και θα διασκεδάσει. 
Η πρόσφατη ολοκλήρωση της εκπαίδευσής του στις καταδύσεις ήταν ένα πολύ καλό κίνητρο για να επικοινωνήσει με τον συμμαθητή του που ήταν καταδυτικό ζευγάρι κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης.
Έτσι κι έγινε λοιπόν. Ραντεβού Σάββατο πρωί στη θάλασσα.
Οι δύτες ξεκίνησαν να ξεφορτώνουν το εξοπλισμό τους από το αυτοκίνητο και ξεκίνησαν τη συναρμολόγηση. Μέσα στη βιασύνη του επειδή άργησε να ξυπνήσει μιας και ήταν πτώμα από την προηγούμενη μέρα, ο
Stroker είχε αφήσει στο σπίτι το κιτ με τα ανταλλακτικά και τα o-ring
Ατυχία. Μόλις άνοιξε το αέρα της φιάλης του για να κάνει τις απαραίτητες δοκιμές, έσκασε το o-ring. Και τώρα που δεν είχε το κιτ μαζί του;;;
Δυστυχώς γι αυτόν, ούτε και το ζευγάρι του είχε ανταλλακτικά, μιας και αυτός άργησε να ξυπνήσει και έφυγε βιαστικά από το σπίτι.
Το πρόβλημα μεγάλωσε μόλις ο
Stroker ανακάλυψε πως είχε ξεχάσει και τη στεγανή του στολή.
Αυτό που συμφώνησαν να κάνουν λοιπόν ήταν να φύγει ο
Stroker με το αυτοκίνητο για να επιστρέψει στο σπίτι ώστε να πάρει τη στολή και το κιτ ανταλλακτικών.
Μόλις επέστρεψε όμως ο φίλος του τον ενημέρωσε πως δέχτηκε ένα σημαντικό τηλεφώνημα και έπρεπε να φύγει εσπευσμένα για το σπίτι. 
Ή μήπως βαρέθηκε να περιμένει 1:15 λεπτά τον Stroker;;; J


Αυτά και πολλά παρόμοια τέτοια περιστατικά, έχουν σαν αποτέλεσμα την μείωση ή ακόμα και την εξαφάνιση της ευχαρίστησης και της χαλάρωσης, που ήταν ο στόχος της κατάδυσης. Όταν μάλιστα αυτό συμβαίνει σε τακτά χρονικά διαστήματα, τότε αρχίζει να λειτουργεί συσωρευτικά όπως λέμε στην κατάδυση και το οποίο έχει σαν αποτέλεσμα τη μείωση του ενδιαφέροντος και του πάθους. Δεν είναι λίγες οι φορές που στο τέλος αξιόλογοι δύτες ή ακόμη και επαγγελματίες, διακόπτουν την ενασχόλησή τους με το πιο συναρπαστικό σπορ. Την κατάδυση!!!


Αν λοιπόν έχεις βιώσει και εσύ ίδια ή παρόμοια περιστατικά, τότε αυτή είναι μια καλή ευκαιρία να ακούσεις, όχι μόνο τους τρόπους με τους οποίους θα τα εξαλείψεις, αλλά και πως θα τις κάνεις να … μετράνε.

Σε αυτό το πρώτο μας webinar, το οποίο είναι εντελώς δωρεάν, θα σας δώσουμε μερικές συμβουλές, μυστικά και κόλπα, ώστε όχι μόνο να διατηρήσετε το ενδιαφέρον σας για τις καταδύσεις αμείωτο, αλλά θα σας εξηγήσουμε  και το πως θα μπορέσετε να ωφεληθείτε τα μέγιστα, συμπεριλαμβάνοντας σε αυτές την έννοια της δημιουργικότητας.

Το σεμινάριο δα διεξαχθεί τη Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2014 στις 19:00

Κάντε τώρα την εγγραφή σας σε αυτό το δωρεάν webinar κάνοντας κλικ ακριβώς από κάτω.