Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα equipment. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα equipment. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

[Καταδυτικό Κράνος] Ναι ή Όχι; Που και Πότε;





Σκοπός του άρθρου είναι να βοηθήσει δύτες που απολαμβάνουν τις καταδύσεις σε περιβάλλον οροφής (σπήλαια – σπηλαιώματα - ναυάγια & ορυχεία), να κατανοήσουν σωστότερα πότε χρειάζεται, πότε όχι, σε ποιες περιπτώσεις βοηθάει και σε ποιες όχι η χρήση του κράνους, ώστε να αποφύγουν τα πιθανά προβλήματα που σχετίζονται με την χρήση του στην κατάδυση.

Όπως στα περισσότερα θέματα γύρω απ' την κατάδυση έτσι και σε αυτό υπάρχουν διφορούμενες απόψεις σχετικά με το αν πρέπει ή δεν πρέπει να χρησιμοποιείται το κράνος στις καταδύσεις σε περιβάλλοντα οροφής.

Σε αυτό το άρθρο θα μοιραστώ μαζί σου τις προσωπικές μου εμπειρίες που μάζεψα, τόσο σαν εκπαιδευόμενος, όσο σαν εκπαιδευτής και δύτης.




Έτυχε σε κάποια απ’ τις εκπαιδευτικές ή εξερευνητικές – ψυχαγωγικές καταδύσεις σε περιβάλλον οροφής, να πέφτουν κομμάτια της οροφής πάνω σου, την ώρα που προσπαθούσες να κάνεις ένα δέσιμο κατά την ανάπτυξη του μίτου, ή την ώρα που ενεργούσες προς την επίλυση κάποιας κατάστασης εκτάκτου ανάγκης.

Θυμάμαι σε κάποια απ’ τις εκπαιδευτικές καταδύσεις στην εκπαίδευση της ειδικότητας Cavern Diver, να είμαι ο πρώτος δύτης της ομάδας και αυτός που θα έπρεπε να τοποθετήσει τον μίτο ώστε να ακολουθήσουν τα υπόλοιπα μέλη της.

Αν και στάθηκα τυχερός στο να βρω σημείο για το δευτερεύον δέσιμο ακριβώς στην είσοδο του σπηλαιώματος, ο λάθος τύπος cavern reel με το λάθος είδος σκοινιού, η τελικά λανθασμένη επιλογή, η περιορισμένη ικανότητα λόγω απειρίας και η φτωχή τεχνική σε πλευστότητα, με οδήγησαν στο να θολώσω τόσο πολύ την είσοδο, σε σημείο που ακυρώθηκε για μερικές ώρες η κατάδυση μέχρι να επανέλθει λίγο η ορατότητα.

Η κατάσταση ήταν τέτοια που ούτε τον δύτη Νο2 μπορούσα πλέον να δω, αλλά ούτε μπορούσαμε να συνεχίσουμε την εκπαίδευση λόγω του περιορισμού των στάνταρ του σχολείου σχετικά με την ελάχιστη ορατότητα, ενώ μεταξύ άλλων άρχισαν να πέφτουν χώματα και πέτρες από την οροφή της εισόδου πάνω μου.

Το περιστατικό αλλά και όλη η εκπαίδευση ήταν για μένα ένα ακόμα μάθημα αυτογνωσίας, μιας την περίοδο εκείνη και ήμουν ήδη εκπαιδευτής καταδύσεων.

Ένα απ’ τα σημαντικά πράγματα που είχα την τύχη να μάθω από προηγούμενους εκπαιδευτές μου, ήταν ότι θα πρέπει μετά από κάθε μειωμένη απόδοση να ψάχνω τους βαθύτερους λόγους και αιτίες, όπως επίσης να συζητάω και με άλλους εκπαιδευτές αλλά και πιο έμπειρους δύτες.

Αυτό είναι κάτι που εφαρμόζω ακόμα και σήμερα και είναι από τα πρώτα πράγματα που προσπαθώ να περάσω και στους δικούς μου πλέον μαθητές.


Light Monkey Cave Helmet Set 1 - Get the offer


Ας επιστρέψουμε όμως στο θέμα μας.

Αφού βγήκαμε απ’ το νερό και βγάλαμε από πάνω μας τον καταδυτικό μας εξοπλισμό, αρχίσαμε με τα συνηθισμένα πειράγματα και συνεχίσαμε με συζήτηση πάνω στο τι δεν πήγε καλά, τι θα μπορούσε να είχε γίνει διαφορετικά και τι επιπλέον θα βοηθούσε στην συνέχεια σε παρόμοια περιστατικά.

Ένα απ’ αυτά που προτάθηκαν σαν πιθανές λύσεις ήταν και η χρήση κράνους, το οποίο απ’ τη μία θα προστάτευε το κεφάλι απ’ την πτώση τμημάτων της οροφής, απ’ την άλλη θα βοηθούσε στην στήριξη των φακών, αφήνοντας με αυτόν τον τρόπο τα χέρια ελεύθερα για την διαχείριση του reel και των spool, όπως επίσης θα επέτρεπε την διατήρηση της επαφής με τον μίτο κατά την επίλυση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης.

Τα επιχειρήματα αυτά, για έναν αρχάριο δύτη Cvern είναι πραγματικά πειστικά.

Έχοντας ήδη μάθει και την πηγή απ’ την οποία θα μπορούσα να προμηθευτώ ένα κράνος, το απόγευμα της ίδιας κιόλας μέρας πήγα να το αγοράσω.

Μέχρι που να το πάρω στα χέρια μου σκεφτόμουν που και πως θα βάλω τους φακούς, τι θα γράψω επάνω για να το αναγνωρίζω, αν θα βάλω κανένα αυτοκόλλητο κλπ.

Ένα πανέμορφο κατακόκκινο κράνος, με μαλακή επένδυση, ρυθμιζόμενο κούτελο και λουράκια ήταν πλέον στα χέρια μου.

Η χαρά μου έγινε ακόμα πιο μεγάλη όταν ο πωλητής μου είπε τον τρόπο που θα μπορούσα να προσαρμόσω και την βάση της GoPro μου, που σε συνδυασμό με τους φακούς θα μπορούσα να τραβάω πεντακάθαρο και φωτεινό video!!!

Φτάνοντας στο σπίτι, αντί να κάτσω να μελετήσω την θεωρία του μαθήματος, να κάνω κάποιες εργασίες που είχαν ζητηθεί και να ετοιμαστώ για το τελικό διαγώνισμα, απ’ την χαρά μου που είχα βρει τη λύση στο πρόβλημα μου, ξόδεψα ώρες ολόκληρες μέχρι αργά τη νύχτα βλέποντας video άλλων σπηλαιοδυτών για να πάρω ιδέες και να κάνω το κράνος μου το καλύτερο και το πιο λειτουργικό.

Έψαχνα τρόπους να προσαρμόσω τους φακούς, τη βάση της κάμερας και γενικά να το κάνω αυτό που λένε…
Να δεις πώς το λένε….
Α! ΤΟΥΜΠΑΝΟ!!!! 😊

Αφού ξόδεψα μερικά ακόμα χρήματα για σκυλόκλειδα, κόλλες και λαστιχόσκοινα, το είχα κάνει πλέον κουκλί και ανυπομονούσα να έρθει το επόμενο πρωινό που θα βρισκόμασταν στην Λίμνη Βουλιαγμένης για την συνέχεια του μαθήματος.


Tecline Explorer Reel - Get the offer


Έτσι κι έγινε.

Την επόμενη μέρα συναντηθήκαμε και εγώ μαζί με έναν συμμαθητή μου (όλως τυχαίως αυτός που ήταν ο Νο2 😂 ) είχαμε αγοράσει τα κράνη μας και μαζί με την υπόλοιπη ομάδα ήμασταν έτοιμοι να απολαύσουμε δύο ακόμα εκπαιδευτικές καταδύσεις.

Μπήκαμε στο νερό και όπως ήταν φυσικό είχα ζητήσει να είμαι εγώ και πάλι ο δύτης Νο 1 με το Reel, πράγμα που δεν μου το αρνήθηκε ο εκπαιδευτής.

Γεμάτος αυτοπεποίθηση και με το καινούργιο μου κράνος, με τα προσαρμοσμένα φώτα και την κάμερα φτάνω μαζί με τους υπόλοιπους δύτες στο σημείο που θα ξεκινούσε η κατάδυση.

Κάνω το πρωτεύον, πάω για το δευτερεύον ξανά κοντά και λίγο πιο μέσα απ’ την είσοδο του σπηλαιώματος και μάντεψε… 😃

Ο πυθμένας με κατηφορική κλίση προς την κατεύθυνση που εκτείνεται το σπηλαίωμα, εγώ σκυμμένος με το κεφάλι σχεδόν κάτω και τα πέδιλα μου να σκάβουν τον αμμώδη πυθμένα, να προσπαθώ με λάθος στάση του σώματος να κάνω δευτερεύον δέσιμο.

Σε χρόνο μηδέν κάνω και πάλι την ορατότητα μηδέν (0).

Στην προσπάθεια να το τελειώσω για φύγουμε προς τα μέσα μου γλιστράει ο μίτος απ’ τον βράχο και μου πέφτει το reel απ’ τα χέρια. 

Σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα αρχίζουν να πέφτουν και κομμάτια από την οροφή, κάνοντας την ορατότητα ακόμα πιο χάλια.

Αυτό βέβαια δε μ ένοιαζε… Είχα κράνος. Με φακούς και κάμερα για φωτεινό και … καθαρό Video 😂 
          
Όπως αντιλαμβάνεσαι ματαιώσαμε και αυτή την κατάδυση περιμένοντας να επανέλθει η ορατότητα για να συνεχίσουμε.




Για καλή μου τύχη μετά το πέρας της εκπαίδευσης έτυχε να γνωρίσω έναν πολύ έμπειρο σπηλαιοδύτη ο οποίος είχε έρθει για διακοπές στην Ελλάδα με την οικογένειά του.

Κουβεντιάζοντας του μίλησα για την εμπειρία μου και η αλήθεια είναι ότι γελάσαμε και οι δύο πολύ, σε σημείο που μου πρότεινε να πάμε να δοκιμάσουμε να γελάσουμε τόσο και υποβρυχίως!!! 😃

Πράγματι, μεταξύ σοβαρού και αστείου πήραμε δύο εξοπλισμούς με ένα reel και το κράνος μου και πήγαμε να του δείξω τι και πως το κάνω, προκειμένου να δούμε αν θα μπορούσε να εντοπίσει και να μου δείξει κάτι που θα με βοηθούσε.   
Αφού περάσαμε μία περίπου ώρα υποβρυχίως γυρίσαμε σπίτι.

Κάτσαμε και μου έκανε διάφορες ερωτήσεις, ενώ ταυτόχρονα ετοίμαζε τον υπολογιστή για να κατεβάσει τις φωτογραφίες που είχε τραβήξει.

Έτσι νόμιζα εγώ τουλάχιστον, μέχρι που είπε «Ας δούμε τώρα τα video που σε τράβηξα»!!!

Αρχίσαμε να παρακολουθούμε μαζί και τα πρώτα πράγματα που εντόπισε και στα οποία αναφέρθηκε ήταν το τριμ, η πλευστότητα και οι πεδιλιές μου. 

Κατόπιν μου εξήγησε την σημασία του να εξασκήσω τα δεσίματα και τα πιασίματα προσπαθώντας να τα κάνω πιο αποτελεσματικά, αλλά το σημαντικότερο και σε λιγότερο χρόνο.

Στην συνέχεια μου μίλησε για τον τρόπο κίνησης πάνω στον μίτο και για τους τρόπους με τους οποίους είχε μάθει στην εκπαίδευση της σπηλαιοκατάδυσης να επιλύει καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης ενώ διατηρεί επαφή με αυτόν και το ζευγάρι ή την ομάδα του.

Για το τέλος άφησε το θέμα της χρήσης του κράνους, για το οποίο είπε πως ο σημαντικότερος λόγος για τον οποίο αποφεύγεται η χρήση του είναι διότι δεν μπορεί το ζευγάρι να δει τα σήματα επικοινωνίας, κάτι που μου έδειξε σε μία φάση που Video στην οποία γύρισα προς το μέρος του και κάηκε το πλάνο.

Άλλοι λόγοι στους οποίους αναφέρθηκε ήταν η διαχείριση της μάσκας και οι πιθανές περιπλοκές του μίτου στα εξαρτήματα (φακούς – κάμερα) που βρίσκονται τοποθετημένα πάνω του.




Όπως καταλαβαίνεις ακολούθησαν και άλλες ερωτήσεις που αφορούσαν στα θέματα εκπαίδευσης και εκπαιδευτών.

Επιστρέφοντας στο σπίτι άρχισα να σκέφτομαι και να σχεδιάζω τα βήματα που θα ακολουθούσα για να καταφέρω να καλύψω τις σημαντικότατες, όπως αποδείχθηκε, ελλείψεις που είχα και οι οποίες ε επηρέαζαν τόσο σαν δύτη αλλά και σαν εκπαιδευτή!!!

Το πρώτο πράγμα που έκανα λοιπόν ήταν να πραγματοποιήσω την εγγραφή μου σε ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης το οποίο εστιάζει στις απολύτως βασικές δεξιότητες που πρέπει να έχει ο σύγχρονος δύτης.

Το πρόγραμμα εκπαίδευσης των InnerSapace Explorers Basics of Exploration Tec ήταν αυτό που με βοήθησε να χτίσω αυτές τις βασικές δεξιότητες που είναι το τριμ, την πλευστότητα, τις πεδιλιές προώθησης και θέσης, τις υποβρύχιες επικοινωνίες, την σωστή χρήση του κύριου φωτιστικού συστήματος, την διαχείριση του εξοπλισμού και των προβλημάτων που σχετίζονται με αυτόν και την αποτελεσματική εφαρμογή του συστήματος ανά ζεύγη.

Το επόμενο βήμα ήταν να αφιερώσω ώρες εξάσκησης με το Reel σε καταδύσεις στην ανοιχτή θάλασσα, κάνοντας κόμπους, δεσίματα και πιασίματα και προσπαθώντας να μειώσω τους χρόνους που τους έκανα κατά την ανάπτυξη του μίτου.

Αφού απόκτησα αρκετή εξοικείωση, ένα πράγμα που με βοήθησε πολύ ήταν το να κάνω κόμπους, πιασίματα και δεσίματα έξω αλλά και μέσα στο νερό, με κλειστά μάτια.

Αυτό που είχα καταφέρει ήταν να μπορώ κινούμαι άνετα, γρήγορα και όχι βιαστικά, με αποτελεσματικό τρόπο λόγω των τεχνικών προώθησης και θέσης, κάνοντας εναλλαγές των υλικών (reel, spool, φακούς κλπ)  στα χέρια μου, αναπτύσσοντας ταυτόχρονα τον μίτο και χωρίς να παιδεύομαι μένοντας παρατεταμένα σε κάποιο σημείο μέσα στο σπηλαίωμα προσπαθώντας να τον τοποθετήσω, το οποίο είναι η Νο1 αιτία πτώσης τμημάτων της οροφής (percolation).

Φαντάζομαι πως κατάλαβες ότι το κράνος από τότε, έμεινε στην ντουλάπα να πιάνει σκόνη.

Πλέον οι μόνες φορές που θα το χρησιμοποιήσω είναι στις προσωπικές μου καταδύσεις και στις  εκπαιδεύσεις που σκοπό έχουν την εξερευνητική ή προχωρημένη σπηλαικατάδυση και ναυαγιοδιείσδυση, κατά τα οποίες απαιτείται το πέρασμα στενωμάτων.  

Waterproof 492ft 1000lm Cree Xml2 U2 Magnetic Scuba Diving Canister Light Dive Button Switch Professional Underwater Lamp - Get the offer 192.00 euro



Η φιλική μου συμβουλή για σένα που έχεις φτάσει μέχρι εδώ λοιπόν είναι η εξής:

Αν δεν πραγματοποιείς καταδύσεις που χρειάζεται να περάσεις στενώματα ή καταδύσεις σε κλειστούς χώρους ναυαγίων που κρέμονται αντικείμενα και γενικά είναι πιο ασταθείς σε σχέση με τα σπήλαια, μην επιβαρύνεις τον καταδυτικό σου προϋπολογισμό και μην εκθέτεις τον εαυτό σου και το ζευγάρι σου σε χωρίς αιτία πιθανούς κινδύνους.

Αντ’ αυτού ξόδεψε χρόνο στο νερό, βελτίωσε τις τεχνικές σου, φτιάξε τη βάση σου, δοκίμασε σενάρια, μείωσε τους χρόνους που χρειάζεσαι για να κάνεις μία εργασία και επένδυσε σε σωστή και με λογική εκπαίδευση.

Να θυμάσαι πως σε κάθε κατάδυση οι πιο σημαντικές σου πηγές είναι ο χρόνος και το αέριο.

Ο τρόπος για να ανταπεξέλθεις είναι είτε πληρώνοντας χρήματα σε άχρηστο επιπλέον εξοπλισμό, είτε ¨πληρώνοντας¨ με χρόνο που μπορείς να ξοδεύεις υποβρυχίως.

Οι δυνατότητες είναι πολλές και η επιλογή δική σου!!!


Tecline Backup Lamp US 16 - Get the offer


Αν θέλεις να μάθεις περισσότερα για την σπηλαιοκατάδυση και γενικότερα για τις καταδύσεις σε περιβάλλον οροφής, τότε το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις είναι να πραγματοποιήσεις την εγγραφή σου στην δωρεάν online / ψηφιακή εκπαίδευση που έχω ετοιμάσει για σένα εδώ.

Αν είσαι δύτης επιπέδου Open Water και θέλεις να χτίσεις τις βάσεις που βοήθησαν κι εμένα να ξεπεράσω τα προβλήματα και να απολαμβάνω με άνεση και με ασφάλεια τις καταδύσεις, τότε δήλωσε συμμετοχή στο επόμενο Basics of Exploration εδώ.


Καλές, με προσοχή και ασφάλεια καταδύσεις.

Σπύρος Κόλλας
Εκπαιδευτής Σπηλαιοκαταδύσεων

Ρυθμιστές Αναπνοής Μέρος 1ο - Πρώτα Στάδια




Αν και η τεχνολογία έχει εξελιχθεί και πλέον στις μέρες μας οι συσκευές ανακύκλωσης αναπνοής – επαναπνευστήρες – Rebretahers είναι εξαιρετικά δημοφιλή, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι καθιερωμένοι ρυθμιστές αναπνοής – πίεσης συνεχίζουν να είναι αναπόσπαστο κομμάτι του συνόλου του καταδυτικού εξοπλισμού.

Ο πρώτος ρυθμιστής που εκμεταλλεύτηκε την  περιβάλλουσα πίεση – ambient pressure κατασκευάστηκε το 1866 από δύο Γάλλους, τον μηχανικό Benoist Rouquayrol και τον αξιωματικό του ναυτικού Auguste Danayrouze, σε μια περίοδο που οι αεροσυμπιεστές και οι καταδυτικές φιάλες δεν ήταν ιδιαίτερα ανεπτυγμένα ώστε να έχουν ικανοποιητικά αποθέματα αερίου, καθιστώντας την εν λόγω συσκευή όχι πρακτική.

75 χρόνια μετά ο Jacque Cousteau και ο Emile Gagnan αξιοποιούν και εξελίσσουν την ιδέα του Rouquayrol κατασκευάζοντας τον πρώτο ρυθμιστή ''απαίτησης'' – demand valve regulator το 1943 με το όνομα Aqualung, γνωστό τότε και ως Single Stage Regulator.


 


Μετά από αρκετό καιρό έγινε το μεγάλο άλμα κατά το οποίο καθιερώθηκαν δύο διαφορετικοί μηχανισμοί με 1ο και 2ο στάδιο, γνωστοί σαν Two Stage Regulators και οι οποίοι δεν ήταν τίποτε διαφορετικό από αυτό που γνωρίζουμε μέχρι και σήμερα.



Ονοματολογία

Ο μηχανισμός του πρώτου σταδίου του ρυθμιστή αναπνοής αποτελείται συνήθως από δύο τμήματα τα οποία αποκαλούνται «κορώνα- crown» ή «κώνος – one» ή «σκληρή έδρα – hard seat», μαζί με ένα πλαστικό ή λαστιχένιο κομμάτι που το καλύπτει ώστε να αποτρέπει την διαρροή και το οποίο ανάλογα με το στάδιο στο οποίο βρίσκεται τοποθετημένο, ονομάζεται «έδρα υψηλής – HP seat» ή «έδρα χαμηλής – LP seat».

Η πίεση ανάμεσα στα δύο στάδια ή η πίεση που βγαίνει από το 1o στάδιο ονομάζεται «ενδιάμεση πίεση – intermediate pressure» ή «interstage pressure» και η οποία συμβολίζεται ως IP.

Το κάθε στάδιο έχει δύο θαλάμους τον υψηλής και τον χαμηλής πίεσης.

Η πίεση μέσα στον θάλαμο υψηλής πίεσης του 1ου σταδίου, είναι το ίδιο πράγμα με την ενδιάμεση πίεση, η οποία ακολούθως είναι και η πίεση που υπάρχει στον θάλαμο υψηλής του 2ου σταδίου.


Ανοδικής  & Καθοδικής ροής

Οι έδρες των βαλβίδων που υπάρχουν στους ρυθμιστές αναπνοής έχουν δύο διαφορετικές μορφές – διατάξεις, που είναι είτε αντίθετα με την ροή του αερίου – upstream είτε προς την κατεύθυνση του αερίου – downstream, το οποίο καθορίζεται ανάλογα με το που βρίσκεται το κινητό μέρος της βαλβίδας της έδρας σε σχέση με την ροή του αερίου.

Αν βρίσκεται στον θάλαμο υψηλής πίεσης – HP τότε αναφερόμαστε σε έναν upstream ρυθμιστή, ενώ αν βρίσκεται στον θάλαμο χαμηλής πίεσης – LP τότε μιλάμε για έναν downstream ρυθμιστή.

Για να κατανοήσεις την διαφορά, σκέψου μια πόρτα σε ένα γεμάτο με κόσμο δωμάτιο, που προσπαθεί να βγει έξω.

Αν η πόρτα ανοίγει προς τα μέσα – upstream, θα είναι πολύ δύσκολο να ανοίξει με τους ανθρώπους να την πιέζουν προς την αντίθετη κατεύθυνση, έχοντας την τάση να μένει κλειστεί λόγο της ροής των ανθρώπων που προσπαθούν να βγουν.
Αν όμως η ίδια πόρτα στο ίδιο παράδειγμα ανοίγει προς τα έξω – downstream, θα είναι πολύ εύκολο να ανοίξει, αλλά ταυτόχρονα και δύσκολο να κλείσει.

Αυτός είναι και ο λόγος που στους περισσότερους ρυθμιστές θα μπορέσεις να δεις ένα ελατήριο τα οποίο είναι χαρακτηριστικό των downstream ρυθμιστών, το οποίο στην πραγματικότητα αντισταθμίζει την πίεση.


Βαλβίδα Υπερπίεσης – Overpressure Valve (OPV)

Στις μέρες μας είναι διαδεδομένοι οι downstream ρυθμιστές και υπάρχει ένας πολύ καλός λόγος γι αυτό.

Στην περίπτωση που αυξηθεί η πίεση μέσα στον θάλαμο, για παράδειγμα από αστοχία της έδρας υψηλής πίεσης, ο ρυθμιστής θα συνεχίσει να απελευθερώνει το παραπανίσιο αέριο από το 2ο στάδιο, κάνοντας αυτό που λέμε free flow.

Στην αντίθετη περίπτωση του upstream η παροχή διακόπτεται εντελώς, αποτέλεσμα του οποίου είναι να μην μπορεί ο δύτης να αναπνεύσει από το 2ο στάδιο.

Για τον λόγο αυτό οι upstream ρυθμιστές αναπνοής, όπως μερικοί Poseidon, θα πρέπει να έχουν οπωσδήποτε μια βαλβίδα υπερπίεσης – overpressure valve η οποία να είναι τοποθετημένη στο 1ο στάδιο, και η οποία στην πραγματικότητα είναι ένα ελατήριο πάνω σε μια δισκοειδή βαλβίδα, που ανοίγει όταν αυξάνεται η πίεση μέσα στον θάλαμο.



          
Διαφράγματος και Πιστονιού

Το κινητό μέρος του 1ου σταδίου δύναται να είναι είτε πιστονιού, είτε διαφράγματος.

Η βασική τους διαφορά είναι ότι τα 1α στάδια πιστονιού πλημυρίζουν με νερό και το εσωτερικό τους είναι εκτεθειμένο σε αέρα και σωματίδια, αυξάνοντας την πιθανότητα δυσλειτουργίας και τραυματισμού του σε περίπτωση που κάτι περάσει στον θάλαμο ενδιάμεσης πίεσης ή ακόμα χειρότερα αν κολλήσει πάνω στο O-Ring.

Αυτό είναι το σημαντικότερο πλεονέκτημα που έχουν τα 1α στάδια διαφράγματος, τα οποία είναι απολύτως προστατευμένα και στεγανά.









Ποιο είναι καλύτερο;

Με πολύ φιλική και ευγενική διάθεση επέτρεψε μου να πω πως όποιος προσπαθεί να απαντήσει αυτή την ερώτηση, το ποιο πιθανό είναι να μην ξέρει τι λέει.

Για τον λόγο αυτό θα σου αναφέρω εδώ τα δεδομένα, ξεκινώντας απ’ τα 1α στάδια πιστονιού.

Ακόμα και αν έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί και κάνει σέρβις, υπάρχει περίπτωση να βρεις ένα μικρό στρώμα οξείδωσης χαλκού, αλλά όχι τόση που να δημιουργεί σημαντικό πρόβλημα.

Οι ρυθμιστές πιστονιού έχουν επίσης λιγότερα κινητά μέρη – μόνο το πιστόνι – σε σύγκριση με τους διαφράγματος οι οποίοι έχουν σαφώς περισσότερα, κάτι που αυξάνει το κόστος των ανταλλακτικών και της συντήρησης τους.

Αν καταδύεσαι σε πολύ κρύα ή βρόμικα νερά, οι ρυθμιστές διαφράγματος είναι μονόδρομος μιας και το νερό δεν έρχεται σε επαφή με τα κινητά μέρη και ως αποτέλεσμα η πιθανότητα διάβρωσης είναι σαφώς μειωμένη.

Απ’ την άλλη όμως είναι πολύ πιο εύκολο να συντηρήσεις έναν ρυθμιστή πιστονιού, ειδικά αν είσαι από αυτούς που μετά από σχετική εκπαίδευση, τους αρέσει να περιποιούνται τον ρυθμιστή τους, κάτι το οποίο με την σειρά του θα σου φανεί εξαιρετικά χρήσιμο αν καταδύεσαι σε τοποθεσίες που δεν υπάρχουν εξουσιοδοτημένα εμπορικά καταστήματα.




Αυτά για σήμερα και για τα πρώτα στάδια.

Αν το βρήκες ενδιαφέρον και χρήσιμο κάνε ένα
like και μοιράσου το με την βοήθεια των Social Networks (Facebook, Twitter, LinkedIn & Google+) που υπάρχουν ακριβώς από κάτω.

Μπορείς επίσης να αφήσεις το σχόλιο ή να κάνεις τις ερωτήσεις σου ακριβώς από κάτω.


Στο επόμενο 2ο και τελευταίο μέρος θα εξετάσουμε τα δεύτερα στάδια.

Μέχρι τότε σου εύχομαι καλή εβδομάδα και καλές αναδύσεις.


Σπύρος Κόλλας
Εκπαιδευτής Καταδύσεων   


Βατραχοπέδιλα. Πως να τα Επιλέξεις και τι να Προσέξεις



Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να μπορέσεις να κινηθείς υποβρυχίως αλλά σε αυτό το άρθρο θα αναφερθούμε στα βατραχοπέδιλα.

Στόχος του άρθρου είναι να βοηθήσει νέους δύτες επιπέδου OpenWater, Advanced Open Water ή και μεγαλύτερου που σκέφτονται να επενδύσουν στην αγορά του προσωπικού τους καταδυτικού εξοπλισμού, να πάρουν την σωστότερη απόφαση για την αγορά του καταλληλότερου ζεύγους βατραχοπέδιλων.

Έτυχε να βρεθείς σε κάποιο απ’ τα καταστήματα πώλησης καταδυτικού εξοπλισμού ή σε κάποιο ηλεκτρονικό κατάστημα, μπροστά σε μια πληθώρα χρωμάτων και σχεδίων και να μην ήξερες πιο είναι το καταλληλότερο για εσένα;

Βάσισες την επιλογή σου στην γνώμη του πωλητή ή κάποιου φίλου σου και σύντομα διαπίστωσες ότι τελικά δεν ήταν η καλύτερη δυνατή επιλογή;


Κάτι παρόμοιο συνέβη και σ’ εμένα όταν προτού καλά καλά ξεκινήσω με τις εκπαιδευτικές καταδύσεις του προγράμματος Open Water στο οποίο είχα κάνει την εγγραφή μου.

Έχοντας δει (στα video) και διαβάσει (στο εγχειρίδιο) τα πλεονεκτήματα του να έχεις τον δικό σου καταδυτικό εξοπλισμό, καθώς και με μικρή βοήθεια απ’ τον εκπαιδευτή μου, αποφάσισα να ακολουθήσω την συμβουλή – καθοδήγηση – παρότρυνση των ¨ειδικών¨ προκειμένου να ωφεληθώ τα μέγιστα απ’ το σπορ που είχα επιλέξει.

Έτσι με τα 96 μου κιλά, το πάθος, την λαχτάρα και την προσμονή για ατελείωτες ώρες ευχαρίστησης υποβρυχίως, βρέθηκα με ένα ζευγάρι  πέδιλα, τα οποία θα με βοηθούσαν να κινούμαι γρήγορα και άνετα προς όλες τις κατευθύνσεις υποβρυχίως.

Οι εκπαιδευτικές καταδύσεις διαδέχονταν η μία την άλλη αλλά ποτέ δεν ήταν αρκετό. 
Η συνέχεια δινόταν στο youtube στο οποίο μπορούσα να παρακολουθώ καταδύσεις από διάφορα μέρη του πλανήτη αλλά και ανθρώπους (δύτες και εκπαιδευτές) να παρέχουν συμβουλές, μυστικά και κόλπα.

Εκεί επίσης ήταν που είδα για πρώτη φορά τις πεδιλιές προώθησης και τις πεδιλιές θέσης που όπως ίσος αντιλαμβάνεσαι ήταν πράγματα για τα οποία δεν είχα δει ή ακούσει μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Απ΄ την επόμενη κιόλας εκπαιδευτική κατάδυση ξεκίνησα να εκμεταλλεύομαι τον ¨ελεύθερο χρόνο¨ προσπαθώντας να κάνω κι εγώ αυτές τις πεδιλιές, χωρίς καμιά τύχη όμως!!!


Η λύση ήρθε μετά το Advanced Open Water όταν έκανα την εγγραφή μου σε ένα πρόγραμμα εισαγωγής στην τεχνική κατάδυση, στο οποίο μεταξύ άλλων θα έπρεπε να διδαχτώ και να αξιολογηθώ στις πεδιλιές προώθησης και θέσης.

Δυστυχώς τα μαλακά πέδιλα που είχα αγοράσει  δεν μπορούσαν πλέον να με βοηθήσουν στο να πραγματοποιήσω τα:

Πεδιλιές Προώθησης
Frog Kick,
Mod Frog Kick,
Flutter Kick,
Mod Flutter Kick,

Πεδιλιές Θέσης
Backwards kick και
Helicopter Turn.

Αυτό έγινε ξεκάθαρο στην πρώτη μας συνάντηση με τον καινούργιο μου εκπαιδευτή ο οποίος μετά την ολοκλήρωση της θεωρίας και την διεξαγωγή της πρώτης μας πρακτικής εφαρμογής (land drills) με συμβούλεψε να αγοράσω ή να δανειστώ ένα ζευγάρι σκληρά πέδιλα (νταλίκες).


Υπάρχουν δύο βασικές κατηγορίες βατραχοπέδιλων.

Τα ανοιχτού τύπου και τα κλειστού τύπου.

Ανοιχτού Τύπου Βατραχοπέδιλα

Κλειστού Τύπου Βατραχοπέδιλα

Από ‘κει κι έπειτα διαχωρίζονται ανάλογα με την σκληρότητα της λεπίδας τους.

Για την αυτόνομη κατάδυση, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα καταδυτικά μποτάκια που χρησιμοποιεί ο αυτοδύτης, τόσο για θερμική προστασία, όσο και για προστασία από γρατζουνιές και τραυματισμούς, τα ανοιχτού τύπου είναι η καταλληλότερη επιλογή.

Στην αγορά υπάρχουν τρείς κατηγορίες

Τα μαλακά:
Πρόκειται για τα βατραχοπέδιλα τα οποία έχουν αυλάκια και θυρίδες.
 

Τα μεσαίας σκληρότητας:
Πρόκειται για τα βατραχοπέδιλα που έχουν μόνο αυλάκια.

Και τα σκληρά ή αλλιώς νταλίκες.

Αυτό που ισχύει σε γενικές γραμμές είναι  ότι όσο πιο ελαφρύς είναι ο δύτης μαζί με τον εξοπλισμό του, τόσο πιο μαλακά πέδιλα χρειάζεται, ενώ όσο πιο βαρύς τόσο πιο σκληρά.

Παίρνοντας για παράδειγμα μια γυναίκα κανονικού βάρους με εξοπλισμό καταδύσεων αναψυχής, ένα ζευγάρι μαλακά πέδιλα μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της, ενώ για έναν άντρα κανονικού βάρους και με εξοπλισμό ερασιτεχνικής – σπορ κατάδυσης, τα μεσαίας σκληρότητας είναι αποτελεσματικότερα.


Και ενώ παλιότερα η επιλογή βασιζόταν, εκτός απ’ το χρώμα και το σχέδιο,  στο συνολικό φερόμενο βάρος (δύτης και εξοπλισμός) που καλείται να μετακινήσει - προωθήσει ο δύτης υποβρυχίως, τα σημερινά δεδομένα της εκπαίδευσης και της εξέλιξης στην ιεραρχία των καταδυτικών βαθμίδων έρχονται να αλλάξουν τον τρόπο σκέψης γύρο απ’ τα κριτήρια επιλογής βατραχοπέδιλων.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι μέχρι το 2010 περίπου, για να μπορέσει κάποιος να αιτηθεί την συμμετοχή του σε ένα πρόγραμμα τεχνικής κατάδυσης, σπηλαιοκατάδυσης και rebreather, θα έπρεπε προηγουμένως να έχει περάσει όλες τις βαθμίδες των ερασιτεχνικών – σπορ καταδύσεων, όπως επίσης να έχει πραγματοποιήσει και καταγράψει στο Logbook του έναν αρκετά μεγάλο αριθμό καταδύσεων εμπειρίας.

Πλέον τα πράγματα στις μέρες μας είναι σαφώς πιο απλουστευμένα αν λάβουμε υπ’ όψιν ότι πλέον ένας δύτης με την ολοκλήρωση του Advanced Open Water μπορεί να αιτηθεί την συμμετοχή του σε ένα πρόγραμμα τεχνικής κατάδυσης, σπηλαιοκατάδυσης, κατάδυσης με φιάλες πλάγιας αγκίστρωσης – Sidemount και Rebreather.

Χαρακτηριστικό είναι δε το γεγονός ότι ένας – μία που θέλει να ξεκινήσει την ενασχόλησή του – της με την αυτόνομη κατάδυση (Open Water), μπορεί να το κάνει και με διάταξη πλάγιας αγκίστρωσης – Sidemount. Μάθε περισσότερα εδώ.

Είναι αδιαμφισβήτητο το ότι τα πράγματα εξελίσσονται και τροποποιούνται ανάλογα με τις ανάγκες και τις δυνατότητες που προσφέρει η σύγχρονή εκπαίδευση αυτοδυτών ανά τον κόσμο, πράγμα που σημαίνει ότι δεν είναι μακριά ο καιρός που θα έρθεις αντιμέτωπος με την ανάγκη και την σπουδαιότητα των τεχνικών προώθησης και θέσης ή αλλιώς πεδιλιές που αναφέρθηκαν πιο πάνω.

Για τον λόγο αυτό, άσχετα απ΄ το σωματικό σου βάρος και το είδος του εξοπλισμού που χρησιμοποιείς αυτή τη στιγμή, η πρότασή μου είναι να επενδύσεις σε ένα ζευγάρι σκληρά βατραχοπέδιλα – νταλίκες, τα οποία στο 90% των περιπτώσεων έρχονται με spring straps αντί για λουράκια.


Όμως ακόμα και αν δεν θέλεις να προχωρήσεις στα επίπεδα της τεχνικής κατάδυσης, η χρήση σκληρών βατραχοπέδιλων έχει τουλάχιστον τέσσερα ακόμα πλεονεκτήματα.

  1. Θα γυμνάσεις τα πόδια σου  
  2. Θα μπορείς να καλύψεις μεγαλύτερη απόσταση σε μία πεδιλιά
  3. Θα έχεις ή θα αποκτήσεις τις τεχνικές προώθησης και θέσης που θα σε κάνουν έναν – μία πολύ καλή και αποτελεσματική δύτη ερασιτεχνικών – σπορ καταδύσεων!!!
  4. Θα είσαι σωστότερα προετοιμασμένος/η για το επίπεδο Cavern Diver που μπορείς να κάνεις αμέσως μετά το επίπεδο του Advanced Open Water.


Στα πιο συνηθισμένα λάθη περιλαμβάνονται:

  1. Το σχετικά μικρότερο κόστος απόκτησης ενός συμβατικού ζευγαριού βατραχοπέδιλων. Είναι εξακριβωμένο με μαθηματική ακρίβεια πως μια λάθος επιλογή θα κοστίσει πολλές φορές ακόμα και τα διπλάσια χρήματα απ΄ αυτά που αρχικά είχες υπολογίσει.
  2. Η αγορά από καταστήματα των οποίων ο πωλητής έχει ελάχιστη ως μηδενική ενασχόληση με το σπορ της αυτόνομης κατάδυσης, η εμπειρία και οι γνώσεις του οποίου βασίζονται μόνο στα τεχνικά χαρακτηριστικά που συνοδεύουν το προϊόν που εμπορεύεται.


Αν είσαι δύτης επιπέδου Open Water, Advanced Open Water ή και μεγαλύτερου, τότε το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις είναι να δηλώσεις συμμετοχή στο σεμινάριο Propulsion & Positioning Finning Techniques που πρόκειται να πραγματοποιηθεί το Σάββατο 29 Οκτωβρίου στις 10:30 στον Όρμο Καταφυγή.

Σε αυτό το σεμινάριο θα εξασκηθείς στις πεδιλιές προώθησης και θέσης.

Ποιο συγκεκριμένα θα σου δείξω τα:

Πεδιλιές Προώθησης
Frog Kick,
Mod Frog Kick,
Flutter Kick,
Mod Flutter Kick,

Πεδιλιές Θέσης
Backwards kick και
Helicopter Turn.

Θα ξεκινήσουμε με εξάσκηση στην στεριά (land drills), θα συνεχίσουμε με την εξάσκηση των τεχνικών στην επιφάνεια της θάλασσας και θα ολοκληρώσουμε με την εκτέλεση και εξάσκηση των τεχνικών υποβρυχίως, όπου θα συνδυάσουμε και μια ευχάριστη, χαλαρωτική και πάνω απ΄ όλα διασκεδαστική υποβρύχια περιήγηση.

Κόστος συμμετοχής: 10.00 ευρώ.

Περιλαμβάνονται:
Θεωρητική εκπαίδευση
Πρακτική εξάσκηση
Βατραχοπέδιλα

Δεν περιλαμβάνονται:
Καταδυτικός εξοπλισμός
Nitrox (σε περίπτωση που το επιθυμείς)
Μεταφορές από και προς το σημείο κατάδυσης.

Αν είσαι μέλλος του Sea Breaze Adventure Society SBAS δες τα οφέλη και τα πλεονεκτήματα σου όπως αυτά περιγράφονται εδώ.

Για δηλώσεις συμμετοχής κάντε κλικ εδώ ή καλέστε μας στα 210-4838750 - 6983511226