CIGESMED για δύτες




Αγαπητοί φίλοι δύτες,

Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε σχετικά με τη νέα μας Μεσογειακή δράση «CIGESMED για Δύτες, Πολίτες-Επιστήμονες για το πρόγραμμα παρακολούθησης των κοραλλιγενών οικοτόπων». 

Οι κοραλλιγενείς οικότοποι, αποτελούν ένα ιδιαίτερο υποβρύχιο τοπίο, που απαντά αποκλειστικά στη θάλασσα της Μεσογείου. 

Οι θαλάσσιοι αυτοί οικότοποι είναι μοναδικοί σε παγκόσμιο επίπεδο και κατατάσσονται μεταξύ των ομορφότερων και πλουσιότερων σε ζωή θαλάσσιων τοπίων που μπορεί κανείς να προσεγγίσει με αυτόνομη κατάδυση.


Επισκεφτείτε την ιστοσελίδα μας (http://cs.cigesmed.eu/el/), που είναι διαθέσιμη σε 6 Μεσογειακές γλώσσες, για να μάθετε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη συγκεκριμένη δράση, τους κοραλλιγενείς οικότοπους και τη βιοποικιλότητα που φιλοξενούν. 

Κατεβάστε τις οδηγίες και τους υποβρύχιους πίνακες για την εφαρμογή του πρωτοκόλλου καταγραφής και παρακολούθησης που έχουμε αναπτύξει ειδικά για περιβαλλοντικά ευαισθητοποιημένους δύτες. 

Δημιουργείστε λογαριασμό στην ιστοσελίδα και καταγράψτε τις υποβρύχιες παρατηρήσεις σας στην ηλεκτρονική πλατφόρμα (επιλογή “Προσθήκη Παρατήρησης”). 

Με τη συμμετοχή σας στη δράση ‘CIGESMED για δύτες, πολίτες-επιστήμονες’ μπορείτε να συνεισφέρετε ενεργά στην εξερεύνηση και προστασία των κοραλλιγενών οικοτόπων και του θαλάσσιου περιβάλλοντος γενικότερα, εμπλουτίζοντας παράλληλα τη γνώση σας σχετικά με τη θαλάσσια βιοποικιλότητα.

Ακολουθείστε μας στο facebook (www.facebook.com/cs4cigesmed/) και γίνετε μέλη στην ομάδα της συγκεκριμένης δράσης (www.facebook.com/groups/982297898550485/) ώστε να παραμείνετε ενήμεροι σχετικά με τις δραστηριότητες αυτής της Μεσογειακής προσπάθειας!

Ιδιαίτερες ευχαριστίες στους φίλους και συνεργάτες Yiannis IliopoulosVas Lekkas, Eleni Voultsiadou που συνέβαλαν στη συγκεκριμένη προσπάθεια παραχωρώντας φωτογραφικό υλικό και βοηθώντας στην τελική διαμόρφωση των πρωτοκόλλων εφαρμογής!

Για περισσότερες πληροφορίες 

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

ANNA II Shipwreck - Mykonos


Του Κώστα Γιάνναλου.



14 Σεπτεμβρίου 2015. 

Βρισκόμουν στην Μύκονο το καλοκαίρι για εργασία και κάποιος Θεός με έσπρωξε στο να ανακαλύψω τις συγκινήσεις του scuba diving. 

Έχοντας ήδη πιστοποιηθεί μερικές ημέρες πριν σαν OPEN WATER DIVERαποφάσισα να συνεχίσω κάνοντας το επόμενο βήμα που ήταν η απόκτηση του ADVANCED OPEN WATER

Αν και οι πέντε (5) καταδύσεις ειδικοτήτων που πραγματοποίησα ήταν υπέροχες και με πολύ ενδιαφέρον, αυτή που ξεχώρισα ήταν η ναυαγιοκατάδυση.

Το ναυάγιο που πραγματοποιήσαμε την κατάδυση ήταν ένα τσιμεντάδικο μήκους 62 μέτρων ονόματι ΑΝΝΑ ΙΙ που βυθίστηκε τον Ιούλιο του 1995 ανοιχτά της παραλίας Καλαφάτη σε βάθος 36 μέτρων.

Εγώ, ο εκπαιδευτής και ένας ακόμα έμπειρος δύτης που θα καταδυόταν μαζί μας για σκοπούς αναψυχής, ξεκινήσαμε για  την περιοχή στην οποία βρισκόταν το ANNA II.

Φτάνοντας στο σημείο ο δάσκαλος ασφάλισε το σκάφος.
Στη συνέχεια έδωσε τις τελευταίες οδηγίες - κατευθύνσεις και αφού ολοκληρώθηκε η διαδικασία της ενημέρωσης - Briefing αρχίσαμε την ετοιμασία για μπούμε στο νερό και να ξεκινήσουμε την υπέροχη αυτή κατάδυση
.

Πρώτη φορά καταδυόμενος σε ναυάγιο και δεν σας κρύβω ότι είχα λίγο άγχος για το πως θα αντιδρούσα στην όψη του κουφαριού. 
Η επιθυμία μου όμως να ζήσω αυτή την εμπειρία ήταν πολύ πιο μεγάλη και δυνατή!!!



Η κατάδυση ξεκίνησε περνώντας μερικούς υφάλους, ώσπου μετά από μερικά μέτρα κατευθυνθήκαμε αριστερά.
Έχοντας οδηγό πάντα τον δάσκαλο ο οποίος μπορεί και να ήταν η εκατοστή φορά του που οδηγούσε δύτες σε αυτό το ναυάγιο, ξαφνικά ο υποθαλάσσιος ορίζοντας μπροστά μου απέκτησε ένα βαθύ σκούρο μπλε χρώμα.

Ήταν η στιγμή που κοντοστάθηκα λίγο για να σκεφτώ αν θα πρέπει ή όχι να συνεχίσω να κατευθύνομαι προς τα εκεί.

Ταυτόχρονα αισθάνθηκα να με ρουφά η άβυσσος και στωικά κατευθύνθηκα προς τα μέσα της παρασυρόμενος τόσο από τον δάσκαλό μου, όσο και από τον δύτη που βρισκόταν συνεχός δίπλα μου.

Σιγά σιγά το σκούρο μπλε χρώμα έχανε την έντασή του και τώρα άρχισε να γίνεται φαιοπράσινο με μια μεγάλη σιλουέτα να σχηματίζεται στο βάθος.



Επόμενο συναίσθημα φόβος...
Πλησιάζοντας όμως ακόμη περισσότερο η σιλουέτα αποκτούσε γωνίες και άρχισε να δημιουργείται στα μάτια μου το σχήμα ενός ξαπλωμένου στα πλάγια κουφαριού από πλοίο.

Τον φόβο τώρα διαδέχτηκε το δέος που με πλημμύρισε μέχρι τα άκρα.

Στο μυαλό μου υπήρχαν δύο επιλογές εκείνη τη στιγμή. 
Ή θα έκανα νόημα στο ζευγάρι μου ότι θα σταματούσα και θα αναδυόμουν εξαιτίας του φόβου, χάνοντας την πρώτη μου εμπειρία σε ναυάγιο, ή θα συνέχιζα. 

Αυτό που με έκανε να συνεχίσω ήταν η διαπίστωση ότι στον βυθό βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια την απόδειξη πως η Μητέρα Γη έχει ψυχή και πως τίποτα δεν αφήνεται στην τύχη του όταν το αγκαλιάζει.

Απόδειξη αυτού πως ακόμη και ένα κουφάρι πλοίου η θάλασσα το δέχεται, το προσέχει και έχει την δύναμη να το αναγεννήσει και να το μετατρέψει σε έναν παλλόμενο ζωντανό οργανισμό. 

Και εγώ... 
ένας από τους δύτες που είχα την τύχη να το επισκεφθώ!!!



Τέλος, αν και τον περασμένο Οκτώβρη είχα την χαρά και την τύχη να πέσω σε ένα ακόμη μεγαλύτερο ναυάγιο ανοιχτά στο Λευκαντί Ευβοίας, στο κομμένο
στη μέση από κύματα EUROBULKER X μήκους 196 μέτρων, νομίζω πως η πρώτη μου γνωριμία με τα ναυάγια θα είναι αυτή που θα μείνει βαθιά χαραγμένη στη μνήμη μου.

Κώστας Γιάνναλος
Advanced Open Water Diver





Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Μάσκα Κατάδυσης. Πως να την Επιλέξεις και τι να Προσέξεις





Σαφώς και υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να μπορέσεις να κοιτάξεις κάτω απ’ το νερό αλλά σε αυτό το άρθρο θα ασχοληθούμε με την καταδυτική μάσκα.

Η μάσκα σου λοιπόν είναι το παράθυρό σου στον υποβρύχιο κόσμο.

Χωρίς αυτήν δεν θα είναι εφικτό να δεις καθαρά μιας και το μάτι για να εστιάσει χρειάζεται αέρα.

Θα το έχεις παρατηρήσει άλλωστε όταν δάκρυσες κάποια στιγμή, όπως για παράδειγμα απ’ την μεγάλη σου συγκίνηση όταν ξεκίνησες με την κατάδυση και πιστοποιήθηκες σαν δύτης Open Water :)



Λίγα λόγια για τα μάτια.

Το μάτι λοιπόν είναι ένας στρογγυλός βολβός, που το τοίχωμα του αποτελείται από τρεις χιτώνες.

Ξεκινώντας από έξω προς τα μέσα θα εντοπίσουμε πρώτα τον σκληρός χιτώνα (το ασπράδι του ματιού), κατόπιν τον χοριοειδή χιτώνα και τέλος εσωτερικά, τον αμφιβληστροειδή χιτώνα.

Το μπροστινό μέρος του σκληρού χιτώνα είναι διάφανο και ονομάζεται κερατοειδής χιτώνας.

Το χρωματιστό μέρος του ματιού είναι η ίριδα.

Στη μέση της ίριδας υπάρχει μια μικρή οπή, η κόρη του ματιού. 
Η κόρη του ματιού στο περιορισμένο - χαμηλό φως διαστέλλεται (μεγαλώνει), ώστε να μπαίνει περισσότερο φως στο μάτι, ενώ στο έντονο φως συστέλλεται (μικραίνει), για να περνάει λιγότερο φως.


Αυτή είναι η κύρια λειτουργία της ίριδας, ν’ αυξάνει στο σκοτάδι την ποσότητα του φωτός που μπαίνει στο μάτι και να την μειώνει στο έντονο φως, όπως ακριβώς δηλαδή δουλεύουν και οι φωτογραφικές μηχανές.

Ένα απ’ τα μέτρα πρόληψης και προστασίας των ματιών είναι να τα κρατάμε καθαρά.

Αυτός είναι ο δεύτερος σκοπός που εξυπηρετεί η μάσκα μιας και αποτρέπει την απευθείας επαφή των ματιών με το νερό για μεγάλα χρονικά διαστήματα.



Κατηγορίες μασκών.

Υπάρχουν τρεις κατηγορίες μασκών ανάλογα με την χρήση που θέλουμε να κάνουμε και διαχωρίζονται ανάλογα με τον όγκο αερίου που μεσολαβεί ανάμεσα στο κρύσταλλο και το δέρμα του προσώπου.

Αυτές λοιπόν είναι οι:
  • Μεγάλου όγκου
  • Μεσαίου όγκου &
  • Μικρού όγκου

Πρόκειται για έναν τεχνητό αεροφόρο χώρο που χρειάζεται να εξισώνεται κατά την διάρκεια της καθόδου σε μια κατάδυση.

Ο τρόπος με τον οποίο κάνουμε εξίσωση είναι εκπνέοντας αέρα από την μύτη μέσα σε αυτήν, προκειμένου να αποφύγουμε προβλήματα που σχετίζονται με την συμπίεση και το σπάσιμο αγγείων του προσώπου.


Μεγάλου όγκου. 

Ποιός δεν θυμάται την πρώτη μάσκα που του αγόρασε ο μπαμπάς για τις καλοκαιρινές διακοπές.
Ποιός δεν θυμάται την μυρωδιά απ' το λάστιχο και το τεράστιο τζάμι της;
Ποιός δεν θυμάται την θρυλική μάσκα BALKO; 

Ακόμα και αν δεν έχει ξεχαστεί καμία σε κάποιο κουτί στην αποθήκη με τα προσωπικά αντικείμενα του πατέρα ή του παππού για να την δεις, υπάρχουν σήμερα ρέπλικες - αντίγραφα που πωλούνται σε διάφορα καταστήματα.

Αν και η εν λόγω μάσκα "μεγάλωσε" γενιές και γενιές ανθρώπων, ερασιτεχνών, επαγγελματιών και στρατιωτικών δυτών, το μειονέκτημά της σε σύγκριση με τις πιο σύγχρονες μάσκες είναι ότι χρειάζεται μεγαλύτερη προσπάθεια στην εξίσωση.

Μεσαίου όγκου.

Είναι οι μάσκες που συνήθως χρησιμοποιούμε στην αυτόνομη κατάδυση και υπάρχουν δύο υποκατηγορίες.

Τις μονοοπτικές και τις διοπτικές - frameless οι οποίες χρειάζονται αφενός μικρότερη προσπάθεια για την εξίσωση, αφετέρου μειώνουν και την αντίσταση κατά την διάρκεια της κολύμβησης υποβρυχίως.

Οι διοπτικές.

Και οι μονοοπτικές ή αλλιώς Frameless.


Αν και οι δύο είναι κατάλληλες για χρήση στην αυτόνομη κατάδυση, εν τούτης οι μονοοπτικές - frameless είναι η δημοφιλέστερη επιλογή για τους τεχνικούς δύτες, τους σπηλαιοδύτες και τους ναυαγιοδύτες, χωρίς αυτό να σημαίνει φυσικά ότι δεν προτιμούνται και από λιγότερο έμπειρους αυτοδύτες, όπως για παράδειγμα επιπέδου Advanced Open Water ή και Rescue Divers.  

Μικρού όγκου.

Είναι οι μάσκες που συνήθως χρησιμοποιούνται από τους δύτες ελεύθερης κατάδυσης και τους υποβρύχιους κυνηγούς.


Με δεδομένο ότι το απόθεμα τους σε αέρα περιορίζεται σε μία μόνο αναπνοή, ο σαφώς περιορισμένος όγκος αέρα που μεσολαβεί ανάμεσα στα κρύσταλλα και το δέρμα του προσώπου κάνει την διαδικασία της εξίσωσης σημαντικά ευκολότερη, μιας και με αυτήν την ποσότητα θα πραγματοποιήσουν τόσο την κάθοδο όσο και την ανάδυση. 


Υλικό κατασκευής. 

Οι σύγχρονες μάσκες κατασκευάζονται από υποαλεργική πλέον σιλικόνη.

Η σιλικόνη είναι ένα ευαίσθητο γενικά υλικό, ιδιαίτερα όταν εκτίθεται στον αέρα και τον ήλιο χάνοντας την ελαστικότητά και το χρώμα της. 

Για τον λόγο αυτό οι κατασκευαστές χρησιμοποιούν ένα λιπαντικό συντηρητικό, το οποίο είναι υπεύθυνο για την άριστη κατάσταση που βρίσκονται ακόμα και μετά από καιρό στα ράφια. 

Το συντηρητικό αυτό όμως είναι ταυτόχρονα αυτό στο οποίο ωφείλεται το θόλωμα της μάσκας. 

Όσο πιο λιπαρή επιδερμίδα έχουμε ή όσο περισσότερο ιδρώνουμε τόσο πιο έντονο είναι το πρόβλημα. 


Πως να επιλέξεις μάσκα.


Το πρώτο πράγμα που πρέπει να ελέγξεις είναι αν η μάσκα εφαρμόζει σωστά γιατί όσο καλή και να είναι, η εισροή νερού στο εσωτερικό της θα σου χαλάει τη διασκέδαση. 

Στη συνέχεια κοίταξε να ταιριάζει στη δραστηριότητα για την οποία την θέλεις.
Αν δηλαδή προορίζεται για ελεύθερη κατάδυση (free diving), αυτόνομη κατάδυση (scuba diving) ή απλή παρατήρηση του βυθού (snorkeling).


Κατόπιν πιάσε τη μάσκα και με τα δυο σου χέρια και τοποθέτησέ την απαλά στο προσωπό. 

Πρόσεξε να είναι ευθυγραμμισμένη σωστά με το προσωπό και να μην μπαίνουν μαλλιά. 

Τα αγόρια πρέπει να είστε ξυρισμένα :) 

Στη συνέχεια εισέπνευσε κοφτά και έντονα μόνο από τη μύτη κρατώντας την αναπνοή σου. Εάν η μάσκα κολλήσει στο πρόσωπό για μερικά δυτερόλεπτα, τότε εφαρμόζει σωστά.


Πως να κάνεις την μάσκα σου να μην θολώνει.

1. Πλύσιμο με οδοντόκρεμα (επανέλαβε την διαδικασία 3 - 4φορές)
2. Πλύσιμο με υγρό πιάτων (Προσοχή. Καλό ξέπλυμα
3. Κάψιμο (Το μαύρισμα των φακών φεύγει με το πλύσιμο. Αν δεν το έχεις ξανακάνει ζήτα την βοήθεια κάποιου που το έχει κάνει.)

Μπορείς ωστόσο να βρεις και εξειδικεμένα προιόντα τα οποία προορίζονται γα τον σκοπό αυτό.


Πως να περιορίσεις τις διαρροές.

Μούσι - Μουστάκι.

Όταν υπάρχει μούσι ή μουστάκι η μάσκα δεν στεγανοποιεί γιατί το νερό περνάει μέσα από τις τρίχες. 

Μία λύση σε αυτήν την περίπτωση είναι να βάλεις βαζελίνη ώστε να εμποδίσεις το νερό να περάσει. 


Η άλλη λύση είναι να ξυρίσεις ελαφρώς το μούσι ή το μουστάκι στο ανώτερό του σημείο κάτω από τη μύτη και εκεί να τοποθετήσεις τη μάσκα.



Ρυτίδες.

Άλλο σημαντικό πρόβλημα στεγανότητας της μάσκας είναι οι ρυτίδες του προσώπου οι οποίες λειτουργούν σαν αυλάκια μέσα από τα οποία περνάει το νερό. 

Σε αυτήν την περίπτωση δεν μπορείς να κάνεις και πολλά πέρα απ' το να επιλέξεις με περισσότερη προσοχή τη μάσκα και όταν τη φοράς να μην κάνεις γκριμάτσες και μορφασμούς οι οποίοι μεγαλώνουν τις ρυτίδες.



Τι να προσέξεις με το λουράκι της μάσκας.

Αν αφαιρέσεις το λουράκι και συγκρατήσεις τη μάσκα σου με τα δάχτυλα μέχρι το πρόσωπο να ακουμπήσει την επιφάνεια του νερού, θα διαπιστώσεις ότι ακόμα και όταν τα απομακρύνεις η μάσκα θα παραμείνει στη θέση της, εφόσον φυσικά δεν μεσολαβούν μαλλιά, μουστάκι ή μούσι.

Αυτό που θα συμβεί πηγαίνοντας σε μεγαλύτερο βάθος είναι να αυξηθεί η πίεση εξαιτίας της συμπίεσης και θα πρέπει να κάνεις εξίσωση εκπνέοντας απ' την μύτη.

Αν λοιπόν σε αυτή την φάση η μάσκα σου δεν έχει λουράκι, το πιθανότερο είναι να την χάσεις απ' το πρόσωπο ή να πλημμυρίσει.

Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι το λουράκι προορίζεται ώστε να στηρίξει την μάσκα και όχι να την τοποθετήσει στο πρόσωπο.

Για τον λόγο αυτό ένα ακόμα πράγμα που πρέπει οπωσδήποτε να αποφύγεις είναι το υπερβολικό σφίξιμο στο λουράκι, ειδικά στις περιπτώσεις αυτές που πλημμυρίζει.

Με το υπερβολικό σφίξιμο προκαλούνται αυλάκια απ' την παραμόρφωση της σιλικόνης στο δέρμα του προσώπου, με αποτέλεσμα να εισέρχεται ακόμα μεγαλύτερη ποσότητα νερού.

Τέλος, αντικατέστησε αμέσως το λουράκι σιλικόνης με ένα mask strap και απέφυγε οπωσδήποτε την χρήση των καλυμμάτων που μοιάζουν με mask straps τα οποία τοποθετούνται πάνω απ' το λουράκι. 


Αυτός είναι ο ευκολότερος τρόπος να χάσεις μία κατάδυση αν δεν έχεις ή δεν υπάρχει γενικά εφεδρική, μιας και με αυτό το σύστημα δεν μπορείς να ελέγχεις την κατάσταση στην οποία βρίσκεται το λουράκι κάτω από αυτό το κάλυμμα.

Mask Strap       
Strap Cover










Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Ποιοι είναι αυτοί που καταδύονται μόνοι τους;




Μάλλον σωστότερα...
Ποιοι είναι αυτοί που καταδύονται σε μικρές ομάδες μόνοι τους;

Γιατί επιλέγουν να απομονωθούν και ακολουθούν διαφορετικό προγραμματισμό;
Τι είναι λάθος με τις καθημερινές Συνοδευόμενες Καταδύσεις και δεν ακολουθούν τον προγραμματισμό του καταδυτικού τους club;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που απασχολούν τους δύτες όταν αρχίζουν να σκέφτονται την πρόοδο τους στην Αυτόνομη Κατάδυση.

Αυτό το «Debate» είναι πάντα ανοιχτό. Στα σίγουρα όμως όλα εξαρτώνται από τον τελικό σου στόχο.


Συνοδευόμενες Καταδύσεις
Οι συνοδευόμενες καταδύσεις είναι ειδικά σχεδιασμένες για πρόοδο, μιας και επιμελούνται και σχεδιάζονται από τους Divemasters, τους Assistant Instructors και τους εκπαιδευτές και το σημαντικότερο…
Δεν επιλέγονται και δεν σχεδιάζονται στη τύχη!!!

Ο Divemaster, Assistant Instructor, Open Water Scuba Instructor, είναι αυτός που ηγείται του προγραμματισμού και του σχεδιασμού και είναι υπεύθυνος για την πρόοδο των δυτών, επιβεβαιώνοντας ότι οι καταδύσεις έχουν νόημα.

Δεν πρέπει να παραβλέπεται το γεγονός ότι η ακολουθία των καταδύσεων για σκοπούς αναψυχής δεν έχει να κάνει μόνο με την πρόοδο αλλά και με την πρόληψη και αποτροπή πιθανών δυσάρεστων καταστάσεων και τραυματισμών.





Ο καθένας μπορεί να προσεγγίσει το επιθυμητό επίπεδο καταδυτικής απόδοσης.

Κάθε Divemaster, Assistant Instructor και εκπαιδευτής καταδύσεων θέλει οι δύτες να εκτελέσουν είτε τις εκπαιδευτικές, είτε τις ψυχαγωγικές καταδύσεις που έχουν προγραμματιστεί με ασφάλεια, ευχαρίστηση και διασκέδαση.

Αυτός είναι ο λόγος που κάθε είδους κατάδυση (εκπαιδευτική ή ψυχαγωγική) μπορεί να κλιμακωθεί σε βαθμό δυσκολίας, μιας και υπάρχουν διαφορετικά επίπεδα ανάλογα με τον καταδυόμενο.

Ακολουθώντας τον προγραμματισμό του καταδυτικού club, σε τακτική και καθημερινή βάση μπορεί να οδηγήσει σε φυσική και σταθερή πρόοδο, από το επίπεδο του αρχάριου μέχρι να φτάσεις στο επίπεδο των τεχνικών καταδύσεων, των σπηλαιοκαταδύσεων και των ναυαγιοδιειδύσεων.

Θα χρειαστεί χρόνος επιμονή και υπομονή στις οδηγίες των εκπαιδευτών.

ΣΗΜΕΊΩΣΗ: Λέγοντας καθημερινά, εννοοώ 3-4 καταδύσεις εβδομαδιαίως και τουλάχιστον δύο προγραμματισμένες ημέρες ξεκούρασης την εβδομάδα.

Οι εξεζητημένες ασκήσεις και επιδώσεις θέλουν και εξεζητημένη προπόνηση - εξάσκηση.



Κάποιες δεξιότητες που απαιτούν τακτική εξάσκηση, όπως το Backwards Kick, η αιώρηση στα μεσόνερα χωρίς σημείο αναφοράς, η ανάπτυξη σημαδούρας (DSMB), η υποβρύχια πλοήγηση, το Valve Drill, η εναλλαγή αερίων κλπ, δεν θα είναι πολλές φορές μέρος της κατάδυσης.

Για τον λόγο αυτό αυτού του είδους οι ασκήσεις διδάσκονται και σε επιπλέον καταδυτικές συνεδρίες του καταδυτικού κέντρου, συνήθως με την μορφή σεμιναρίου, όπου οι δύτες δουλεύουν σε προοδευτικές ασκήσεις με στόχο να μάθουν απόλυτα την τεχνική εκτέλεση της κάθε άσκησης.

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τις ασκήσεις των καταδύσεων cavern και των ναυαγιοκαταδύσεων.

Ακόμη όμως και αυτές οι ώρες διδασκαλίας μπορεί να μην είναι αρκετές και να χρειάζονται επιπλέον ώρες εξάσκησης.

Εκμεταλλευτείτε τις ημερήσιες καταδύσεις από ακτή και ζητήστε συμβουλές.


Συμπέρασμα
Αν λοιπόν αναρωτιέσαι αν θα βελτιωθείς με τις καθημερινές καταδυτικές εξορμήσεις του club του καταδυτικού σου κέντρου, η απάντηση είναι ΝΑΙ.

Να θυμάστε όμως ότι πάντα εξαρτάται απ’ τον στόχο.

Αν στόχος σας είναι η συμμετοχή σε ερευνητικές – εξερευνητικές καταδύσεις ή καταδύσεις project, τότε θα χρειαστείτε την καθοδήγηση ενός πεπειραμένου εκπαιδευτή μαζί με πολλές ώρες αφοσίωσης και προπόνησης αν θέλετε να πάρετε τα επιθυμητά αποτελέσματα.



Καλές καταδύσεις!!!

Σπύρος Κόλλας
Εκπαιδευτής Καταδύσεων

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Τι Είναι Αυτό που Κάνει Τόσο Ξεχωριστή την Καταδυτική Κοινότητα;



Όλοι έχουμε ακούσει ότι η αυτόνομη κατάδυση είναι μοναδική.

Η αυτόνομη κατάδυση είναι ένας συνδυασμός φυσικής, φυσιολογίας, κινησιολογίας, με πολλά στοιχεία από διάφορες άλλες ενασχολήσεις και καθημερινές μας δραστηριότητες, συμπεριφορές και συνήθειες,  κάνοντάς την αποτελεσματική στο να κρατάει τους ανθρώπους υγιείς, τόσο σωματικά όσο και πνευματικά.

Φυσικά και δεν μπορούμε να παραλείψουμε το αδιαμφισβήτητο γεγονός  ότι μπορεί να ασχοληθεί οποιοσδήποτε ανεξαρτήτου ηλικίας, αθλητικού, μορφωτικού και εργασιακού υπόβαθρου και φυσικής κατάστασης.

Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα ομαδικά αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ, το βόλεϊ, όπως στα περισσότερα από αυτά έτσι και στην κατάδυση, αν ασχοληθείς σοβαρά και συστηματικά θα αποκτήσεις τρομερά οφέλη για την υγεία το σώμα και το πνεύμα σου.




Τι είναι αυτό όμως που κάνει την καταδυτική κοινότητα τόσο Special;

Το πνεύμα ή διαφορετικά η κουλτούρα.

Το πνεύμα της καταδυτικής κοινότητας διαιωνίζεται παγκοσμίως χωρίς καμία εξαίρεση και όπως κάθε Viral φαινόμενο έτσι και αυτή έχει συμπτώματα.

Κατά τη διάρκεια μιας κατάδυσης είτε για σκοπούς εκπαίδευσης είτε για σκοπούς αναψυχής,  οι άνθρωποι ενδιαφέρονται ο ένας για τον άλλον για τον απλούστατο λόγο ότι θα συνεχίσουν να καταδύονται μαζί τις ίδιες σχεδόν μέρες, στα ίδια συνήθως μέρη, τις ίδιες ώρες και με αυτόν τον τρόπο γνωρίζονται όλο και καλύτερα.

Επιπλέον ο στόχος είναι ίδιος για όλους: Να γίνουμε καλύτεροι δύτες απ’ ότι ήμασταν χθες.

Ακόμη και αν δεν είμαστε τεχνικοί δύτες θέλουμε να κάνουμε ένα Backwards Kick ή μια τέλεια οριζόντια αιώρηση όπως και οι άλλοι.

Στην κατάδυση οι Divemasters, οι Assistant Instructors και οι εκπαιδευτές δίνουν τις οδηγίες αλλά οι δύτες είναι αυτοί που τροφοδοτούμε ο ένας τον άλλον.

Απόδειξη αυτού είναι ότι οποιοδήποτε μυστικό ή κόλπο γνωρίζουμε θα το μοιραστούμε με όλους στην επόμενη κατάδυση ή σε κάποιο φόρουμ ή σε κάποιο ιστολόγιο – Blog, περιμένοντας από όλους να κάνουν ακριβώς το ίδιο.

Αυτή η αίσθηση προσφοράς και του να μοιράζεσαι είναι το κυριότερο σύμπτωμα της καταδυτικής κοινότητας!



Υπενθυμίζει από πού ξεκίνησες.

Την πρώτη φορά που φορέσαμε τον εξοπλισμό και αναπνεύσαμε υποβρυχίως είχαμε άγχος όπως στις εξετάσεις του σχολείου, του Πανεπιστημίου ή και για το δίπλωμα οδήγησης.

Θυμόμαστε με ακρίβεια κάθε λεπτομέρεια το πώς εντυπωσιαστήκαμε από τους άλλους δύτες και αναρωτιόμασταν αν θα γίνουμε κάποτε σαν κι αυτούς.
Θυμόμαστε όμως επίσης ότι όλοι ήταν μαζί μας εκεί, φιλικοί, υποστηρικτικοί και μας καλοδέχτηκαν.

Η συμμετοχή μας σε μια κατάδυση ή σε ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης δεν γίνεται για λόγους επίδειξης αλλά για να ξεπεράσουμε τα όρια μας.

Από τη στιγμή που θα εξοικειωθούμε με το καταδυτικό club και το υποβρύχιο περιβάλλον γινόμαστε αδέρφια και με τη σειρά μας υποδεχόμαστε τους newbies.

Αυτή είναι η κοινότητα, κανένας δε μένει πίσω!!! 

Σε αυτό είμαστε όλοι μαζι γιατί δίνοντας κίνητρο σε άλλους, δίνουμε κίνητρο στον εαυτό μας.

Γιατί οι δύτες μιλάνε ο ένας στον άλλον κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας μιας κατάδυσης; Για να δώσουν κίνητρο φυσικά.

Ο κυριότερος όμως λόγος που το κάνουμε αυτό είναι για να δώσουμε κίνητρο στον ίδιο μας τον εαυτό, δημιουργούντας με τον τρόπο αυτό μια αλυσίδα ενθουσιασμού και θετικότητας, μιας και κοινότητα θέλει να πιστεύουμε ότι είμαστε  αρκετά καλοί, ότι είμαστε ικανοί και ότι πρέπει να ξεπεράσουμε τα όρια μας.




Μοιραζόμαστε έναν τρόπο ζωής.

Από τη στιγμή που ο ένας γνωρίζει τον άλλον, οι δύτες συνεχίζουν να συνδέονται και μετά τα επίπεδα εκπαίδευσης και τις καταδύσεις είτε για σκοπούς αναψυχής, είτε για σκοπούς project, στα καταδυτικά κέντρα, στον δρόμο της επιστροφής για το σπίτι κοκ.

Είναι τόσα πολλά που έχουμε να συζητήσουμε σχετικά με την κατάδυση: Σχολεία κατάδυσης, διατροφή, υγεία, αποκατάσταση υλικών, συμβουλές, εξοπλισμός, ρούχα, σκάφη, ταξίδια, περιπέτειες, υποβρύχιες φωτογραφίες και Video, τεχνικές, λογισμικά και στρατηγικές αποσυμπίεσης και τόσα ακόμα που θα γέμιζαν σελίδες ολόκληρες.

Είναι ένας τρόπος ζωής που τις περισσότερες φορές μπορεί να συζητηθεί μόνο μεταξύ των λιγοστών ανθρώπων που μπορούν να αναπνέουν κάτω απ’ το νερό της θάλασσας και της λίμνης.

Αυτός είναι ο τρόπος ζωής που κρατάει την κοινότητα σφιχτή και τα μέλη της ενωμένα ακόμη και έξω από τα καταδυτικά κέντρα και clubs.




Αν θέλεις κι εσύ να γίνεις μέρος αυτής της ξεχωριστής παγκόσμιας κοινότητας υπάρχουν δύο τρόποι.

1. Κάνε την εγγραφή σου σήμερα κιόλας στο επόμενο πρόγραμμα PADI Open Water που ξεκινάει σε λίγες μέρες.
Μάθε περισσότερα και πάρε δωεράν βοηθητικό υλικό εδώ.


2. Αν είσαι ήδη πιστοποιημένος δύτης κάνε την εγγραφή σου στο Sea Breaze Adventure Society - SBAS.
Μάθε περισσότερα εδώ
Κάνε την εγγραφή σου εδώ.



Θα τα πούμε στο νερο.

Σπύρος Κόλλας
Εκπαιδευτής Καταδύσεων

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Επιλέγοντας Setpoint για καταδύσεις Rebreather



Στον πίνακα του προηγούμενου άρθρου είδαμε ότι με setpoint 1.3 στα 6 μέτρα βάθος είναι σαν να αναπνέουμε Nitrox 81%.

Αν και υπό προϋποθέσεις θα μπορούσε να είναι πλεονέκτημα, για ρηχές καταδύσεις ή καταδύσεις χωρίς στάσεις αποσυμπίεσης, είναι κάτι το οποίο μάλλον δεν εξυπηρετεί κάποιον σκοπό. Απεναντίας μάλιστα.

Αν για παράδειγμα το rebreather είναι ρυθμισμένο στο 1.3 στην επιφάνεια, τα ηλεκτρονικά του θα δίνουν συνεχόμενες εντολές ψεκασμού, χωρίς όμως να είναι εφικτό να πιάσουν αυτή την μερική πίεση.

Αυτό πιθανότατα θα αποφέρει δυσκολία στην ρύθμιση της πλευστότητας στα ρηχά, όπως επίσης σπατάλη μεγάλης ποσότητας οξυγόνου. 

Για τους παραπάνω λόγους τα ηλεκτρονικά (eCCR) rebreathers έχουν μία ρύθμιση η οποία ονομάζεται Auto setpoint ή αλλιώς Floating ή και Dynamic setpoint.

Αν και σε γενικές γραμμές κάνουν την ίδια περίπου δουλειά, ας δούμε σε τι διαφέρει το Floating setpoint με το Automatic setpoint.


Floating Setpoint
To floating setpoint είναι μια ρύθμιση η οποία χρησιμοποιώντας την «λογική», κάνει αυτόματα αλλαγές στα setpoints κατά την διάρκεια μιας κατάδυσης.

Ένα eSCR για παράδειγμα, χρησιμοποιεί Floating setpoint για να μπορέσει να βρει και να εξιδανικεύσει την ισορροπία ανάμεσα στην αύξηση του χρόνου βυθού μειώνοντας την πιθανότητα απαίτησης αποσυμπίεσης, λαμβάνοντας υπ’ όψιν ταυτόχρονα τη έκθεση σε οξυγόνο και το απόθεμα αερίου.

Κάτι που συνηθίζουν να κάνουν οι χρήστες mCCR είναι να χρησιμοποιούν χαμηλότερο setpoint στην επιφάνεια και να το αυξάνουν – μεγαλώνουν σταδιακά πηγαίνοντας βαθύτερα.

Automatic Setpoint (ASP)

To Automatic setpoint που χρησιμοποιούν άλλες συσκευές λειτουργεί με λίγο διαφορετικό τρόπο.

Σε αυτήν την περίπτωση ο χρήστης – δύτης επιλέγει ένα χαμηλό setpoint για την επιφάνεια ή/και τα ρηχά, όπως για παράδειγμα 0.7 και ένα υψηλό setpoint βάση του μέγιστου βάθους της κατάδυσης το οποίο μπορεί να είναι για παράδειγμα 1.2.

Με αυτή την ρύθμιση διατηρείται η χαμηλότερη τιμή μερικής πίεσης μέχρι ο δύτης να φτάσει σε βάθος που η συσκευή να μπορεί να πιάσει την υψηλότερη τιμή μερικής πίεσης.

Ο σκοπός που εξυπηρετεί είναι ότι δίνεται χρόνος στον δύτη να διευθετήσει θέματα όπως την εξίσωση των αυτιών, τελικές ρυθμίσεις του καταδυτικού εξοπλισμού και τους ελέγχους που πρέπει να κάνει σε επίπεδο ομάδας πριν την έναρξη της καθόδου.

Ένα ακόμα πλεονέκτημα αυτής της ρύθμισης είναι η ευκολότερη ρύθμιση και έλεγχος της πλευστότητας στα ρηχά κατά την διάρκεια των στάσεων αποσυμπίεσης – ασφαλείας.


Επιλέγοντας Setpoint
Από την εκπαίδευση σου στο Nitrox για καταδύσεις αναψυχής θα πρέπει να έμαθες ότι η αποδεκτή μέγιστη μερική πίεση για ένα εισπνεόμενο αέριο είναι το 1.4 ATA και όχι μεγαλύτερη από το 1.6.

Αν ωστόσο έχεις κάνει εκπαίδευση στις τεχνικές καταδύσεις θα έχεις μάθει μεταξύ άλλων να χρησιμοποιείς αέρια για σκοπούς αποσυμπίεσης με μερική πίεση 1.6, όπως για παράδειγμα το καθαρό οξυγόνο στα 6μ.

Στις καταδύσεις rebreather τα setpoints που χρησιμοποιούνται είναι μεταξύ 1.1 και 1.3 λόγω:
  • Της «ταλάντωσης» του οξυγόνου όταν αυτό εισέρχεται στην breathing loop.
  • Της ανάγκης για να παραμείνει ο δύτης μέσα στα όρια έκθεσης σε οξυγόνο.
  • Της πιθανότητας λανθασμένης ένδειξης μερικής πίεσης του οξυγόνου λόγω υγρασίας στους σένσορες.
  • Της πιθανότητας γρήγορης καθόδου που θα οδηγήσει σε ταχύτατη αύξηση της μερικής πίεσης.

Μένοντας λίγο παραπάνω στο setpoint επιφανείας, η μέγιστη τιμή του οξυγόνου μπορεί να φτάσει μέχρι το 1.0, με την προϋπόθεση ότι το σύστημα είναι γεμάτο και δεν εμπεριέχει κανένα άλλο αέριο παρά μόνο καθαρό οξυγόνο.

Για τον λόγο αυτό οι επιλογές του χαμηλού setpoint περιορίζονται από 0.5 έως 0.7 γιατί οποιαδήποτε προσπάθεια για επίτευξη μεγαλύτερου, θα αποφέρει όπως αναφέρηκε και νωρίτερα, σημαντικές απώλειες ποσότητας οξυγόνου.


Έχοντας κατά νου ότι τα ασφαλή όρια για τον ανθρώπινο οργανισμό είναι από 0.16 έως 1.6, επιλέγουμε ένα setint από 0.5 έως 0.7 για να διαχειριστούμε τον φόρτο εργασίας και την απόσπαση της προσοχής εξαιτίας αυτού στο ξεκίνημα της κατάδυσης, μιας και δίνεται αρκετός χρόνος για τον εντοπισμό πιθανών προβλημάτων, όπως για παράδειγμα μια κλειστή φιάλη οξυγόνου, προτού η μερική πίεση μειωθεί σε επίπεδο που να αυξάνεται η πιθανότητα υποξίας.

Ταυτόχρονα, με αυτόν τον τρόπο αποφεύγουμε την γρήγορη και απότομη αύξηση της μερικής πίεσης του οξυγόνου ενώ βυθιζόμαστε, μιας και το χαμηλό αυτό setpoint λειτουργεί σαν δίχτυ ασφαλείας "ελέγχοντας" την σταδιακή αύξηση της μερικής πίεσης του οξυγόνου.

Το επιθυμητό αποτέλεσμα είναι να φτάσουμε στο μέγιστο βάθος κατάδυσης, αυξάνοντας σταδιακά και μένοντας στην υψηλότερη τιμή μερικής πίεσης με την οποία έχουμε προγραμματίσει την κατάδυση, πράγμα που μπορεί να γίνει είτε αυτόματα από την συσκευή rebreather, είτε χειροκίνητα από τον δύτη.     


Αν είσαι δύτης επιπέδου Advanced Open Water ή μεγαλύτερου τότε μπορείς κι εσύ να κάνεις την εγγραφή σου σε ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης Rebreather.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινώνησε μαζί μας εδώ 

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου